De Amerikaanse belofte is er een van gelijke kansen, maar in de meeste van onze gemeenschappen is de toegang tot de hulpbronnen die welvaart mogelijk maken te ver weg.
Dit komt omdat er een onzichtbare factor is die beïnvloedt wie kan floreren en wie niet: kapitaal. De kapitaalstroom naar gemeenschappen heeft een dramatisch effect op het soort mensen dat kleine bedrijven kan openen, huizen kan kopen en in het algemeen kan deelnemen aan de Amerikaanse droom.
Plaatsen die al bloeien, hebben gemakkelijk toegang tot kapitaal. Banken beschouwen deze buurten als een ‘veilige gok’ en zullen graag de opening van nieuwe bedrijven, de bouw van nieuwe huizen en het verstrekken van hypotheekleningen ondersteunen. Maar plaatsen die het moeilijk hebben – en het moeilijk hebben – krijgen niet dezelfde behandeling. Dit zijn de wijken in de binnenstad, plattelandsgemeenschappen en voorstedelijke gebieden die verlaten zijn.
Er zijn enkele kapitaalopties voor deze gemeenschappen met weinig middelen. Non-profit- en gemeenschapsbanken bieden gesubsidieerde leningen aan, en overheidssubsidies helpen de gaten op te vullen. De Bipartisan Infrastructure Act hielp bijvoorbeeld 28,3 miljard dollar aan federale subsidies naar meer dan 1.500 steden te brengen. Nationale Liga van Steden.
Maar dit is niet genoeg. We hebben een andere manier van denken over kapitaal nodig om de welvaart te bevorderen die te lang voor te veel mensen onbereikbaar is geweest.
DE 3 SOORTEN KAPITAAL
Tientallen jaren van inkrimping, exclusieve leningen en ongelijke verdeling van overheidsgelden hebben diepgewortelde verdeeldheid in de Amerikaanse gemeenschappen veroorzaakt. Ondanks juridische hervormingen blijven er nog steeds belemmeringen voor kapitaal bestaan, waaronder hogere leenkosten voor gemarginaliseerde groepen, discriminatie van dergelijke groepen, en kapitaalverschaffers die op deze plaatsen eenvoudigweg niet komen opdagen. Ruim 12 miljoen Amerikanen leven in een “bancaire woestijn“, zonder oevers in de buurt. Deze woestijnen zijn landelijk en stedelijk, maar ook overwegend voorstedelijk: Tweederde van de bankwoestijnen bevindt zich in voorstedelijke gebieden.
Het overwinnen van deze barrières is niet zo eenvoudig als het verdelen van meer geld onder gemeenschappen die het nodig hebben. Gemeenschappen hebben niet alleen manieren nodig om kapitaal te absorberen, maar ook om het te gebruiken. Geld aanbieden is niet genoeg; dollars moeten worden gecombineerd met vaardigheden en kennis om ze te helpen bij de mensen te komen die ze daadwerkelijk nodig hebben.
Bij Living Cities hebben we drie verschillende soorten kapitaal geïdentificeerd die tot welvaart leiden:
1. Financieel kapitaal: Fondsen, kredieten en investeringen die nodig zijn om bedrijven te starten, huizen te kopen en in het algemeen de groei van de gemeenschap te ondersteunen. Systemische lacunes in de kredietwaardigheid, onderpandvereisten en financieringsverstoringen beperken de verspreiding van financieel kapitaal.
2. Aandelenkapitaal: Netwerken van vertrouwen, mentorschap en informele verbindingen die deuren openen naar kansen.
Uit onderzoek blijkt dat sociaal kapitaal sterk geassocieerd is met opwaartse mobiliteit en betere economische resultaten, waarbij beperkte netwerken leiden tot lagere percentages ondernemerschap en werkgelegenheid. Niet alle gemeenschappen hebben dezelfde toegang. Tientallen jaren van segregatie en onderinvestering hebben de sociale infrastructuur in gemarginaliseerde wijken uitgehold.
3. Kapitaal van kennis: informatie, vaardigheden en knowhow die nodig zijn om door bedrijfs-, overheids- en maatschappelijke systemen te navigeren.
Als u over financieel kapitaal beschikt, maar geen inzicht heeft in regelgevingssystemen, markttrends en subsidiemogelijkheden, kan uw kapitaal niet terechtkomen daar waar het het meest nodig en effectief is. Kenniskapitaal is een vermenigvuldiger: het koppelen van kapitaal aan bedrijfsopleidingen of juridische kennis verhoogt de slagingspercentages van ondernemers.
DE “KAPITAALVERGELIJKING” IN ACTIE
Alleen als alle drie de soorten kapitaal samenkomen, is het mogelijk de cyclus van uitsluiting te doorbreken. Het aanbieden van slechts één is niet genoeg.
Programma’s voor kleine bedrijven die leningen (financieel), lokale starterscentra (sociaal) en technische training (kennis) combineren, hebben bijvoorbeeld hogere succespercentages dan programma’s die alleen maar geldinjecties bieden. Ons Het doorbreken van barrières voor bedrijven cohort maakt gebruik van alle drie de soorten kapitaal om banenscheppende projecten te creëren en uit te voeren door middel van praktische hulp aan kleine bedrijven.
Steden moeten het beleid op het gebied van aanbestedingen, bestemmingsplannen en economische ontwikkeling testen om lacunes in alle vormen van toegang tot kapitaal, en niet alleen financieel kapitaal, te identificeren. Elke federale en filantropische interventie zou van de begunstigden moeten vereisen dat zij niet alleen financiële investeringen demonstreren, maar ook strategieën voor het dichten van sociaal kapitaal en kennislacunes.
NAAR INCLUSIEVE GROEI
Eerlijke kapitaalstroom gaat niet alleen over de belangrijkste cijfers. Het gaat over het verschuiven van de diepste modellen die bepalen wie de toekomst kan bouwen. Door kapitaalstromen te begrijpen en te hervormen kunnen steden nieuwe motoren van gedeelde welvaart aansteken.
Joe Scantlebury is president en CEO van Living Cities.
