In de snel evoluerende wereld van de AI-ontwikkeling komt het zelden voor dat een tool wordt omschreven als zowel ‘een meme’ als AGI, gegeneraliseerde kunstmatige intelligentie, de ‘Heilige Graal’ van een model of systeem dat op betrouwbare wijze beter kan presteren dan mensen in economisch waardevolle banen.
Toch is dat precies waar tDe Ralph Wiggum-plug-in voor Claude Code nu gaat hij zitten.
Vernoemd naar het beruchte scherpe, ongelukkige maar volhardende personage uit ‘The Simpsons’, heeft deze nieuwe tool (uitgebracht in de zomer van 2025) – en de filosofie erachter – de afgelopen weken voor opwinding gezorgd onder de ontwikkelaarsgemeenschap op X (voorheen Twitter).
Voor ervaren gebruikers van het vrijwel autonome codeerplatform van Anthropic en succesvolle agenten Code ClaudioWiggum vertegenwoordigt de transitie van ‘chatten’ met kunstmatige intelligentie naar het autonoom beheren van ‘nachtdiensten’.
Het is een grove maar effectieve stap in de richting van op agenten gebaseerde codering, waarbij AI wordt getransformeerd van een paar programmeurs in een meedogenloze werker die niet stopt voordat de klus is geklaard.
Oorsprongsverhaal: een verhaal over twee Ralphs
Het begrijpen van de ‘Ralph’-tool betekent het begrijpen van een nieuwe aanpak voor het verbeteren van de prestaties van autonome AI-codering, een aanpak die evenzeer berust op brute kracht, mislukking en herhaling als op ruwe intelligentie en redenering.
Omdat Ralph Wiggum niet langer simpelweg een Simpsons-personage is; het is een methodologie die is ontstaan op een geitenboerderij en is geperfectioneerd in een onderzoekslaboratorium in San Francisco, een meningsverschil dat het best wordt gedocumenteerd in gesprekken tussen de maker ervan en de bredere ontwikkelaarsgemeenschap.
Het verhaal begint ongeveer in mei 2025 Geoffrey Huntleyeen oude open source softwareontwikkelaar die zich toelegt op de geitenhouderij op het platteland van Australië.
Huntley was gefrustreerd door een fundamentele beperking in de codeerworkflow van agenten: het ‘man in the loop’-knelpunt.
Hij realiseerde zich dat de modellen weliswaar efficiënt waren, maar dat ze werden belemmerd door de noodzaak van de gebruiker om elke fout handmatig te beoordelen en opnieuw te rapporteren.
Huntley’s oplossing was elegant en wreed. Hij schreef een vijfregelig Bash-script dat hij gekscherend Ralph Wiggum noemde, het domme maar meedogenloos optimistische en onverschrokken karakter van De Simpsons.
Zoals Huntley in zijn eerste verklaring uitlegde blogartikel “Ralph Wiggum als ‘software engineer’”, het idee was gebaseerd op Context Engineering.
Door de gehele output van het model (mislukkingen, stacktraces en hallucinaties) terug te leiden naar de inputstroom voor de volgende iteratie, heeft Huntley een ‘contextuele snelkookpan’ gecreëerd.
Deze filosofie werd verder onderzocht in een recent gesprek met Dexter Horthy, mede-oprichter en CEO door AI-ingenieursbureau HumanLayer, gepubliceerd op YouTube.
Horthy en Huntley beweren dat de kracht van de oorspronkelijke Ralph niet alleen lag in het herhalen, maar in zijn ‘naïeve volharding’ – onzuivere feedback, waarin de LLM niet beschermd is tegen zijn eigen chaos; hij wordt gedwongen het onder ogen te zien.
Het belichaamt de filosofie dat als je het model maar hard genoeg tegen zijn eigen mislukkingen aanduwt zonder vangnet, het uiteindelijk een correcte oplossing zal ‘dromen’, alleen maar om aan de cyclus te ontsnappen.
Eind 2025 formaliseerde het Developer Relations-team van Anthropic, onder leiding van Boris Cherny, de hack in de officiële Ralph-Wiggum-plug-in.
Zoals critici in de Horthy/Huntley-discussie echter opmerkten, betekende de officiële release een verandering in de filosofie: een “sterilisatie” van het oorspronkelijke chaotische concept.
Terwijl Huntley’s script over brute kracht ging, was de officiële Anthropic-plug-in ontworpen rond het principe dat “Mislukkingen zijn gegeven.”
In de officiële documentatie is het onderscheid duidelijk. De Anthropic-implementatie maakt gebruik van een gespecialiseerde “Stop Hook”, een mechanisme dat de poging van de AI om de CLI te verlaten onderschept.
-
Onderschep de uitvoer: Wanneer Claude denkt dat het klaar is, pauzeert de plug-in de uitvoering.
-
Controleer belofte: Controleer of er een specifieke ‘Promise of Completion’ (belofte van voltooiing) is (bijvoorbeeld ‘Alle tests geslaagd’).
-
Feedback-injectie: Als de belofte niet wordt nagekomen, wordt de fout geformatteerd als een gestructureerd gegevensobject.
Waarom het er vandaag toe doet Het “Verhaal van Twee Ralphs” biedt een belangrijke keuze voor moderne krachtige gebruikers:
-
De “Huntley Ralph” (Bash-script/Community Forks): Ideaal voor chaotische, creatieve verkenning waarbij je wilt dat de AI problemen oplost door pure, ongebreidelde volharding.
-
De “Officiële Ralph” (antropische plug-in): De standaard voor bedrijfsworkflows, strak gebonden aan tokenlimieten en beveiligingshaken, ontworpen om op betrouwbare wijze kapotte builds te repareren zonder het risico van een eindeloze hallucinatielus.
Kortom: Huntley bewees dat de lus mogelijk was; Anthropic bewees dat het veilig kon zijn.
Wat het biedt: Nachtdienst voor programmeurs
De documentatie laat duidelijk zien waar Ralph uitblinkt: nieuwe projecten en taken met automatische verificatie (zoals tests of linters).
Maar wat ‘saaie dingen’ betreft, zijn efficiëntieverbeteringen legendarisch aan het worden. Volgens de officiële plug-indocumentatie op GitHubde techniek heeft al een aantal verbazingwekkende overwinningen geboekt.
In één geval zou een ontwikkelaar een contract van $50.000 voltooien voor slechts $297 aan API-kosten, waarmee hij in wezen het verschil tussen een dure menselijke advocaat/codeerder en een meedogenloze AI-cyclus zou bemiddelen.
De repository belicht ook een stresstest van de Y Combinator-hackathon, waarbij de tool “met succes zes repository’s in één nacht genereerde”, waardoor een enkele ontwikkelaar effectief de waarde van een klein team kon produceren terwijl ze sliepen.
Ondertussen vinden communityleden het op X leuk ynkzlk gedeelde screenshots van Ralph die het soort onderhoudswerk afhandelde waar ingenieurs bang voor waren, zoals een 14 uur durende stand-alone sessie waarin een verouderde codebase werd bijgewerkt van React v16 naar v19, volledig zonder menselijke tussenkomst.
Om alles veilig te laten werken, vertrouwen deskundige gebruikers op een specifieke architectuur. Matt Pocock, een vooraanstaand ontwikkelaar en docent die onlangs een boek publiceerde YouTube-video’s overzicht van waarom Ralph Wiggum zo krachtig is.
Zoals hij zegt: “Een van de dromen van codeeragenten is dat je ‘s ochtends wakker kunt worden met werkende code, dat je codeeragent je achterstand heeft weggewerkt en gewoon een hoop code heeft uitgespuugd om te beoordelen en dat het werkt.”
Vanuit het standpunt van Pocock is Wiggum (de plug-in) zo dicht mogelijk bij deze droom. Dit is “een enorme verbetering ten opzichte van elke andere AI-code-orkestratie-setup die ik ooit heb geprobeerd, en het stelt je in staat om daadwerkelijk werkende dingen te verzenden met codeeragenten met een lange levensduur”, zegt hij.
Beveel het gebruik van sterke feedbackloops zoals TypeScript en unit-tests aan.
Als de code compileert en de tests doorstaat, doet de AI de voltooiingsbelofte; anders dwingt de Stop Hook hem om het opnieuw te proberen.
De belangrijkste innovatie: de stophaak
In wezen is de techniek van Ralph Wiggum bedrieglijk eenvoudig. Zoals Huntley zei: “Ralph is een Bash-loop.”
De officiële plug-in implementeert dit echter op een slimme en technisch onderscheidende manier. In plaats van eenvoudigweg een script buiten de computer uit te voeren, installeert de plug-in een “Stop Hook” binnen uw Claude-sessie.
-
Geef Claude een taak en een ‘voltooiingsbelofte’ (bijv.
COMPLETE -
Claude werkt aan de taak en probeert te vertrekken als hij denkt dat deze klaar is.
-
De haak blokkeert de uitgang als de belofte niet wordt gevonden, en geeft dezelfde prompt terug aan het systeem.
-
Dit forceert een “zelfreferentiële feedbackloop” waarin Claude zijn eerdere werk ziet, de foutenlogboeken of git-geschiedenis leest en het opnieuw probeert.
Pocock beschrijft dit als een verschuiving van ‘waterval’-planning naar echte ‘Agile’ voor AI. In plaats van de AI te dwingen een fragiel meerstappenplan te volgen, staat Ralph de agent toe om simpelweg “een kaartje van het bord te halen”, het af te maken en naar het volgende te zoeken.
Reacties van de gemeenschap: “Het komt het dichtst in de buurt van AGI”
De ontvangst onder AI-bouwers en de ontwikkelaarsgemeenschap op sociale media was uitbundig.
Dennison Bertram, CEO en oprichter van het aangepaste cryptocurrency- en blockchain-tokencreatieplatform Tally, gepubliceerd op X op 15 december:
“Dit is geen grap, dit komt misschien wel het dichtst in de buurt van AGI dat ik ooit heb gezien – deze suggestie is absoluut beestachtig voor Claude.”
Arvid Kahl, oprichter en CEO van Podscan, een geautomatiseerde business intelligence-extractie- en merkontdekkingstool Podscan, heeft gisteren in zijn X-post op overtuigende wijze de voordelen van Ralph’s volhardende aanpak besproken:
En hoe Chicago-ondernemer Hunter Hammonds zei:
Opus 4.5 + Ralph Wiggum met XcodeBuild en de toneelschrijver zullen miljonairs slaan. Let op mijn woorden. Je bent niet klaar
In een meta-twist die kenmerkend is voor de AI-scene van 2025 heeft het fenomeen “Ralph” niet alleen code voortgebracht, maar ook een markt.
En eerder deze week heeft iemand, niet Huntley, zegt hij – lanceerde een nieuwe $RALPH cryptocurrency-token op de Solana-blockchain om te profiteren van de hype rond de plug-in.
Capture: kosten en veiligheid
De hype gaat gepaard met belangrijke kanttekeningen. Softwarebedrijf Better Stack heeft gebruikers gewaarschuwd voor X over de economische realiteit van oneindige cycli:
“De Ralph Wiggum-plug-in voert Claude Code uit in op zichzelf staande lussen… Maar zullen die continue API-aanroepen invloed hebben op uw tokenbudget?”
Omdat de lus doorloopt totdat deze succesvol is, raadt de documentatie aan om “Escape Hatches” te gebruiken.
Gebruikers moeten altijd een --max-iterations vlag (bijvoorbeeld 20 of 50) om te voorkomen dat de AI geld verbrandt aan een onmogelijke taak. Er is ook een veiligheidsdimensie.
Om effectief te kunnen werken heeft Ralph vaak de --dangerously-skip-permissions vlag, waardoor de AI volledige controle over de terminal krijgt.
Beveiligingsexperts raden ten zeerste aan om Ralph-sessies in sandbox-omgevingen (zoals wegwerpbare cloud-VM’s) uit te voeren om te voorkomen dat de AI per ongeluk lokale bestanden verwijdert.
Beschikbaarheid
De Ralph Wiggum-techniek is nu beschikbaar voor Claude Code-gebruikers:
-
Officiële plug-in: Bereikbaar binnen Codex Claude via
/plugin ralph. -
Originele methode: De “OG” bash-scripts en gemeenschapsvorken zijn beschikbaar op GitHub.
Vanaf begin 2026 is Ralph Wiggum geëvolueerd van een Simpsons Ik maak een grapje over een cruciaal archetype voor softwareontwikkeling: Iteratie > Perfectie.
