Iedereen praat nu over Incel | BEDRAAD

Aan het begin van het jaar trapte The Cut een korte reeks toespraken af ​​met de aankondiging van een nieuwe levensstijltrend: “maximale wrijving.”

Het idee is, simpel gezegd, dat mensen te veel contracten hebben afgesloten app, NAAR DEen andere manieren van vrijwel onmiddellijke bevrediging – en zouden beter af zijn met meer wrijving in hun dagelijks leven, namelijk die alledaagse uitdagingen die enige inspanning van hen vergen.

Wat uw mening over deze filosofie ook is, het gebruik van ‘maxxing’ als een achtervoegsel waarvan wordt aangenomen dat het bekend is of op zijn minst begrijpelijk voor de meeste lezers van een reguliere nieuwszender, is het bewijs van een andere trend: de assimilatie Van incel-terminologie via de Breder internet. Het online ecosysteem van incels, of ‘onvrijwillig celibataire’ mannen, is doordrenkt van dit soort klinisch jargon; de beledigde deelnemers isoleren, isoleren en identificeren zichzelf via de gecodeerde taal van de groep, die bedoeld is om buitenstaanders te verwarren en af ​​te weren. Dus hoe hebben niet-incels (‘normies’, zoals incels ze zouden noemen) deze beladen woorden overgenomen en opnieuw gecontextualiseerd?

Jargon heeft, ongeacht de oorsprong ervan, een viraal karakter. Het heeft de neiging om de beheersing en verandering te doorbreken. Het modewoord ‘woke’, zoals het betrekking heeft op onze huidige politiek, komt uit het Afrikaans-Amerikaanse volkstaal Engels en verwees ooit naar het bewustzijn van raciaal en sociaal onrecht – dit gebruik dateert uit midden 20e eeuwook voorafgaand aan de burgerrechtenbeweging. Maar de cultuuroorlogen van deze eeuw hebben ‘woke’ veranderd in een pejoratief dat de voorkeur geniet van rechtse partijen, die het als verzamelnaam voor alles gebruiken. bedreiging hun ideologie, hoe Zwarte piloten OF genderneutrale voornaamwoorden.

In 2014 vond de uitbarsting van Spelletjes meenemen Intimidatiecampagne legde de basis voor een andere taalkundige herschikking. Een georganiseerd verzet tegen vrouwen die in de videogamebranche werken, en uiteindelijk elke vorm van diversiteit of progressivisme binnen het medium, brachten een vleugje reactionaire woede aan het licht die in de loop van de tijd een vollere stem zou krijgen. Donald Trumpvan de presidentiële campagne van 2016. Dit was een tijd waarin velen in de digitale mainstream er voor het eerst van proefden trollisch nihilisme en scheldwoorden die giftige prikborden als brandstof voeden 4kan en leidde tot een antifeministisch netwerk manosfeer sites die gezamenlijk bekend staan ​​als ‘PSL’-gemeenschappen: PUAHate (een forum voor het ventileren van pick-upartiesten; het werd gesloten kort na de moordpartij op Isla Vista in 2014, uitgevoerd door Elliot Rodger, die het forum bezocht), SlutHate (een eenvoudig centrum van vrouwenhaat) en Lookism (waar incels elkaars uiterlijk brutaal bekritiseren).

Lookisme, genoemd naar het idee dat vooroordelen tegen minder aantrekkelijke mensen net zo gewoon en verderfelijk zijn als seksisme of racisme, is het enige forum van de PSL-trifecta dat vandaag de dag overleeft, en hoewel we niet weten wie het idioom ‘maxxing’ heeft bedacht, is het de meest waarschijnlijke bron voor het eerste werkwoord met deze constructie. “Looksmaxxing”, dat het rollenspelconcept ontleent van “min-max“, of het naar een hoger niveau tillen van de sterke punten van een personage terwijl de zwakke punten worden beperkt, is de favoriete uitdrukking geworden voor pogingen om iemands uiterlijk te verbeteren bij het nastreven van seks. Dit kan zoiets eenvoudigs betekenen als een verandering in stijl of zo extreem als”botten verpletteren“, een veronderstelde techniek om een ​​meer gedefinieerde kaaklijn te bereiken door erop te tikken met een hamer.

Terwijl de jaren 2000 mensen kennis lieten maken met het leren van termen als ‘gamen’ en ‘negging’, luidden de jaren 2010 een taal in die de darwinistische kijk op de datingpool als een moordende, strikt hiërarchische marktplaats uitbreidde. ‘AMOG’, een acroniem voor ‘group alpha male’, gaf ons ‘mogging’, een optreden waarin een man zijn fysieke superioriteit ten opzichte van een rivaal laat zien. Een idealiter mannelijk exemplaar kan ook worden herkend als een ‘Tsjaad’, vermoedelijk genietend van zijn keuze aan aantrekkelijke partners, terwijl een Tsjaad onder de Tsjaadjes natuurlijk een ‘Gigachad’ is. Vrouwen werden gedenigreerd als ‘vrouwelijke mensachtigen’, vervolgens als ‘femoïden’ en ten slotte simpelweg als ‘phoids’.