De moord op Nicole van den Hurk was een van de beruchtste onopgeloste zaken van Nederland, totdat de zus van het vermoorde meisje een gewaagd plan bedacht
Op 11 maart 2011 plaatste Andy van den Hurk een huiveringwekkende bekentenis naar de zijne Facebook pagina: “Ik word vandaag gearresteerd (voor) de moord op mijn zus, heb ik bekend.”
Zestien jaar eerder had zijn geliefde halfzus Nicole, 15, precies dat gedaan verdween terwijl hij fietste bij zijn werk bij een plaatselijk winkelcentrum in Eindhoven, Nederland.
Maar ze kwam nooit aan voor haar dienst. Later die avond vond de politie zijn rugzak en fiets in de buurt.
Een maand later, zij het lichaam werd aangevallen en op brute wijze neergestoken aangetroffen met een mes in het nabijgelegen bos. Er zijn nooit veroordelingen uitgesproken en in de loop der jaren bleef de zaak onopgelost.
De moord op Van den Hurk veroorzaakte landelijke sensatie in Nederland. Honderden sloten zich aan bij de zoektocht naar hem, en duizenden woonden zijn begrafenis bij op 20 november 1995. Updates over de zaak haalden regelmatig de nationale krantenkoppen.
In februari 1996 dacht de politie de zaak eindelijk opgelost te hebben toen een vriend van de familie van den Hurk werd gearresteerd wegens drugshandel.
Hij beweerde dat hij gedwongen was heroïne te smokkelen door de mannen die verantwoordelijk waren voor de moord op het meisje. Maar de politie geloofde het niet en er werd geen vooruitgang geboekt.
Naarmate de jaren verstreken, vergaten mensen de moord op Nicole. De onderzoekers gingen verder. Degenen die in 2004 het onderzoek naar een cold case niet opnieuw hebben opgestart, maar er geen nieuw bewijsmateriaal aan het licht is gekomen.
Andy keek gefrustreerd naar dit alles en besloot actie te ondernemen. Hij woont nu in Groot-Brittannië, bekende de moord en werd gearresteerd door de Britse politie, die hem uitleverde aan Nederland.
Vijf dagen later werd hij vrijgelaten omdat er geen verder bewijs werd gevonden dat hem in verband bracht met de misdaad.
Hij trok al snel zijn bekentenis terug en zei: “Ik wilde dat (Nicole) werd opgegraven en dat haar DNA werd afgenomen. Ik heb mezelf in de val gelokt en het had vreselijk mis kunnen gaan.
‘Ze is mijn zus. Ik mis haar elke dag.’
Wonder boven wonder werkte Andy’s gewaagde plan. In september 2011 heeft de politie, met hernieuwde belangstelling voor het onopgeloste mysterie, Nicole’s lichaam opgegraven en getest op DNA.
Ze vonden sporen van twee mannen: haar toenmalige vriend en een andere die niet verklaard kon worden.
Dit was het DNA van een 46-jarige man, bekend als Jos de G, een voormalige psychiatrische patiënt en veroordeelde verkrachter.
Eén van zijn drie eerdere veroordelingen betrof een zaak die sterk leek op die van Nicole. De G had eerder in een nabijgelegen stad een jonge vrouw op een fiets aangevallen en verkracht met een mes.
In april 2014 werd de G beschuldigd van de verkrachting van en moord op Nicole. Maar de verdediging suggereerde dat het sperma, dat toebehoorde aan De G, gevonden op Nicole en haar jas, afkomstig zou kunnen zijn van een ontmoeting met wederzijds goedvinden.
De G’s aanklacht werd teruggebracht tot doodslag, maar zelfs toen – en na twee jaar in de rechtbank – werd hij vrijgesproken en veroordeeld tot slechts vijf jaar wegens verkrachting.
Zijn veroordeling werd in juni 2020 door de Hoge Raad bekrachtigd.
