“Schrijnend. Hartverscheurend. Ik heb nog nooit zoveel ellende gezien, meegemaakt of meegemaakt”, zei Paul Hughes uit Calgar, terwijl de sirenes op de achtergrond schreeuwden voor een mogelijke Russische luchtaanval.
Tijdens een interview met Global News sprak Hughes over zijn ervaringen in de Vier jaar geleden dat Rusland de oorlog tegen Oekraïne lanceerde.
“Mensen, ze gingen die nacht (23 februari 2022) naar bed en werden wakker met een nachtmerrie, en die nachtmerrie is al vier jaar niet geëindigd, vooral hier in plaatsen als Charkov en in het oosten.”
“Wat ooit 1,5 miljoen mensen waren, is nu gedaald tot 600.000 tot 700.000 mensen. Ongeveer 200.000 IDP’s (binnenlands ontheemden) zijn hier ook”, zei Hughes tijdens een interview van Oost-Oekraïense stad Kharviv.
Oekraïense huizen verwoest door Russen. Slechts één voorbeeld van de Calgarische ‘ellende’ waarvan Paul Hughes naar eigen zeggen getuige is geweest sinds Rusland vier jaar geleden Oekraïne binnenviel.
Met dank aan: EEN KNUFFEL
Hughes, die zichzelf een pacifist noemt, maar ‘pestkoppen haat’, hij bood zich vrijwillig aan om in maart 2022 naar Oekraïne te gaan waar hij een Canadese liefdadigheidsinstelling runt, genaamd HUGS (Help Ondersteuning Oekraïne Basis)het verstrekken van humanitaire hulp aan gemeenschappen in de frontlinie van de oorlog.
“De frontlinie is 1.000, bijna 1.000 kilometer lang. Van Calgary bijna tot Vancouver is de frontlinie”, zei Hughes.
“Het niveau van de ellende en het verlies aan mensenlevens is ook erg triest. Gezinnen vernietigd. Huizen vernietigd. Gemeenschappen vernietigd. De Russen vernietigen alles… ze hebben elke gemeenschap tijdens hun mars gesloopt en vernietigd.”
Hughes zegt dat het de mensen zijn die hem inspireren om te volharden ondanks deze ellende.
Op de vraag wat hem drijft om in Oekraïne te blijven nadat hij zoveel ellende heeft meegemaakt, antwoordt Hughes snel ‘de mensen’.
Met dank aan: EEN KNUFFEL
“Ik wist niet veel over Oekraïne toen ik hier kwam. Ik denk dat ik nu gepromoveerd ben in Oekraïense studies.”
Ontvang dagelijks nationaal nieuws
Ontvang het belangrijkste nieuws, de politieke, zakelijke en actuele krantenkoppen van de dag één keer per dag rechtstreeks in uw inbox.
“Het is gewoon meedogenloos en de mensen die hier zijn doen er alles aan om hun land te verdedigen. Ik heb alle bewondering en respect van de wereld voor het Oekraïense volk”, zei Hughes.
“Het feit dat deze mensen elke dag opstaan, blijven werken, blijven helpen, blijven vechten, blijven proberen de boel bij elkaar te houden, blijven proberen een gezin te stichten en hun kinderen groot te brengen, naar school blijven gaan, blijven proberen hun dromen en ambities na te streven onder de enorme druk van een oorlog.”
In zijn posts op sociale media vanaf de frontlinies van de oorlog in Oekraïne wordt de Calgary Paul Hughes vaak trots getoond in zijn Calgary Flames-trui.
Met dank aan: EEN KNUFFEL
Hughes, die regelmatig zijn verhalen en beelden van de oorlog deelt via de sociale mediakanalen van HUGS, met de Canadese vlag en zijn Calgary Flames-trui tentoongesteld, werd ook persoonlijk getroffen door de oorlog.
Een paar maanden na aankomst in Oekraïne volgde zijn zoon MacKenzie zijn vader naar het land waar hij samen met de Oekraïense troepen werkte, hulpacties organiseerde en humanitaire hulp verleende aan ontheemden aan de frontlinie.
Op Canada Day 2025, tijdens een grootschalig Russisch dronebombardement op Shahed in het oosten Oekraïense stad ZaporizjaMacKenzie raakte ernstig gewond, maar had het geluk te overleven.
Toen hij van de aanval hoorde, snelde Hughes naar zijn zoon toe.
In plaats van naar Canada terug te keren, koos MacKenzie ervoor om in Oekraïne te blijven om te herstellen.
De zoon van Paul Hughes, die werkte aan het distribueren van humanitaire hulp aan de frontlinies van de oorlog in Oekraïne, liep ernstige brandwonden op over een derde van zijn lichaam tijdens een Russische luchtaanval op de stad Zaporizja op Canada Day 2025.
Met dank aan: EEN KNUFFEL
“Mijn zoon is een buitengewoon persoon. Hij is een buitengewone man. Hij is naar de hel en terug gegaan”, zei Hughes.
“Hij had 30% van zijn lichaam met derdegraads brandwonden door de aanval van Shahed. Hij is herstellende, hij doet nog steeds fysiotherapie, maar hij heeft een geweldige instelling en hij en ik werken weer samen. Hij geeft niet op en hij geeft de Oekraïne niet op.”
In plaats van terug te keren naar Canada om te herstellen nadat hij gewond was geraakt bij een Russische luchtaanval, koos MacKenzie, de zoon van Paul Hughes, ervoor om in Oekraïne te blijven.
Bron: HUGS
Vier jaar na de oorlog zegt Hughes dat de behoefte aan humanitaire hulp enorm is.
“Mensen hebben eten nodig en een plek om te wonen. Er zijn hier veel binnenlandse vluchtelingen die het moeilijk hebben. Daarom proberen we voor zoveel mogelijk mensen te zorgen,” zei Hughes.
Gerelateerd nieuws
“Er is sprake van aanzienlijke werkloosheid. Er is nogal wat armoede vanwege de impact die de economische machine hier in Oekraïne heeft gehad. Je kunt je voorstellen dat 70% van de industrie in Calgary van de ene op de andere dag zou sluiten en dat mensen Calgary zouden ontvluchten. Het zou heel moeilijk zijn voor mensen om te blijven overleven in Calgary – en Calgary en Kharkiv hebben veel overeenkomsten qua omvang”, zei hij.
“Canadezen hebben geen idee van de offers die hier worden gebracht en wat er in realtime gebeurt met gezinnen, met mensen en met levens. Dit is een absolute nachtmerrie en de oorlog hier is een absolute hel”, aldus Hughes.
Ondanks de trots die ze voelen voor hun land en hun vastberadenheid om te overleven, nu de oorlog zijn vijfde jaar ingaat, zei Hughes dat de Oekraïners graag vrede willen bereiken.
“Mensen zijn moe, ze zijn moe. Niemand wil meer vrede dan deze mensen. Ze willen vrede. Ze willen absoluut vrede, maar ze zijn niet bereid die tegen elke prijs te krijgen”, zei Hughes. “Ze willen hun land niet opgeven voor vrede. Het moet dus iets zijn dat waardigheid heeft en duurzaam is.”
© 2026 Global News, een divisie van Corus Entertainment Inc.
