Ik gebruik ChatGPT en meer Hulpmiddelen voor kunstmatige intelligentie voor verschillende dingen de laatste tijd. Enkele voorbeelden:
- Werken aan strategie en bedrijfsvoering voor mijn nieuwste onderneming, Magie van het levensverhaal.
- Plannen hoe ik de meeste waarde kan halen uit de Epic-skipas die ik voor dit jaar heb gekocht, terwijl ik al het andere in evenwicht breng.
- Ik ben een doe-het-zelf-stretch- en fysiotherapieplan aan het samenstellen om mijn schouders beter te laten voelen tijdens trainingen in de sportschool.
Onderweg deed ik waar ik veel aan denk NAAR DE krachtige gebruikers doen uiteindelijk: ik ging naar maatwerk en instellingen en zei tegen de chatbot dat hij neutraal, direct en trouw aan de feiten moest zijn.
Ik wil geen chatbot die zegt: “Dat is een geweldig idee!” elke keer als ik een verandering in mijn bedrijfsstrategie onderzoek. Ze zijn niet allemaal briljant, dat verzeker ik je.
En ik wil geen preek over hoe ik, als ik echt schouderproblemen heb, naar een ‘echte’ fysiotherapeut moet gaan. Ik ben volwassen. Ik vertrouw mijn oordeel niet toe aan een robot.
‘Hou op. Ik heb het je niet gevraagd.’
Het resultaat van dit alles is dat ik een alfarelatie met AI heb ontwikkeld.
Ik vertel hem wat hij moet doen. Als hij te lang doorgaat, als hij ervan uitgaat dat ik het eens ben met zijn suggesties, of zijn antwoorden begint te vullen met onnodige aardigheden, sluit ik hem af.
- ‘Hou op. Ik heb het je niet gevraagd.’
- ‘Nee. Fout. Luister naar wat ik zeg voordat je antwoord geeft.’
- ‘Het enige dat ik van je nodig heb zijn de volgende drie dingen. Verder niets.’
Zoals ChatGPT me er zelf herhaaldelijk aan herinnert, heeft hij geen gevoelens. Nou, ik vroeg hem ook om bevestiging terwijl ik dit artikel aan het schrijven was:
Ik heb geen gevoelens en kan niet beledigd zijn. Je kunt kortaf, abrupt of zelfs onbeleefd zijn tegen een chatbot en er wordt niets geschaad.
De onhandigheid die je beschrijft is volledig te wijten aan de menselijke kant van de interactie.
Alles is in orde, toch? Tot ik er zelf mee te maken kreeg klantenondersteuning.
Warby Parker ter waarde van $ 800
Onlangs kwam ik grotendeels terug een grote bestelling van Warby Parker– waarschijnlijk bijna $ 600 van de $ 800 die ik aan de bril had uitgegeven, verdeeld over meerdere bestellingen die vorige maand op verschillende dagen waren geplaatst.
Ik probeer altijd te onthouden dat vertegenwoordigers van de klantenservice echte mensen zijn, die vaak tegengestelde schema’s werken, zodat ze tijdens de wakkere uren van Amerika beschikbaar kunnen zijn en de hele dag met de ene na de andere ontevreden klant te maken hebben.
Ik houd dat beeld in gedachten, zodat ik me herinner dat welk klein probleem ik ook ondervind, waarschijnlijk geen groot probleem is.
Ik denk dat ik probeer een fatsoenlijk mens te zijn. Ik vermijd ook de kleine mogelijkheid om de ster te worden van een virale video over een misgelopen klantenservice.
11 minuten leren
Maar dit telefoontje sleepte zich voort: in totaal elf minuten. Het lijkt niet erg lang om dit nu op te schrijven, maar destijds leek het een eeuwigheid voor iets dat eenvoudig had moeten zijn.
Er was een merkbare vertraging aan de lijn en niet de beste verbinding, en de medewerker van de klantenservice onderbrak me verschillende keren, in de veronderstelling dat hij begreep wat ik vroeg en begon met lange, off-topic uitleg voordat ik kon eindigen.
Reflexief begon ik op dezelfde manier met hem te praten als met ChatGPT:
- ‘Hou op. Ik heb het je niet gevraagd.’
- ‘Nee. Luister naar wat ik zeg voordat je antwoord geeft.’
- ‘Het enige dat ik van je nodig heb, zijn de volgende drie dingen.’
Hele levensverhalen
Eerlijk gezegd herstelde ik vrij snel. Bovendien heb ik waarschijnlijk de rest van het gesprek overgecompenseerd.
In het echte leven is het bijna een cliché onder mensen die mij kennen dat ik met iedereen praat en vaak wegloop met hun hele levensverhaal, simpelweg omdat ik bijna iedereen interessant vind.
Mijn vrouw, die naast me zat, terwijl ik dit deel hardop voorlas: Mmmm-hmmm.
Maar op dat moment was ik in de modus terechtgekomen die ik met machines gebruik: efficiënt, ongecompliceerd en totaal onverschillig voor de ervaring van de andere partij.
Machines zijn niet menselijk; mensen zijn
Ik heb met opzet empathie geëlimineerd uit mijn interacties met AI. Ik denk dat het logisch is. Ik wil snelheid en duidelijkheid, geen emotionele intelligentie.
Bovendien vind ik het ongemakkelijk om erover na te denken waardoor de grenzen tussen mens en machine vervagen.
Maar zonder na te denken bracht ik diezelfde manier van communiceren in een gesprek met een echt, levend, soortgelijk mens.
Wanneer je jezelf traint om effectief te communiceren met iets kunstmatigs, iets dat nooit geduld, vriendelijkheid nodig heeft of met waardigheid behandeld moet worden, vergeet je gemakkelijk dat het grootste deel van de wereld dat nog steeds doet.
En eerlijk gezegd: jij ook.
—Bill Murphy jr.
Dit artikel verscheen oorspronkelijk OP Snel bedrijfDe zustersite van Inc.com.
Inc. is de stem van de Amerikaanse ondernemer. We inspireren, informeren en documenteren de meest fascinerende mensen in het bedrijfsleven: de risiconemers, innovators en doorzetters die de meest dynamische kracht in de Amerikaanse economie vertegenwoordigen.
