Na te hebben geworsteld met verslaving en misbruik, leeft auteur Arman Kaymakcian nu een verlost leven.
Kaymakcian, auteur van “Hij noemt mij verlost: een herinnering aan seksueel misbruik in mijn kindertijd, heroïneverslaving, hoop en verlossing‘Hij vertelde CBN News dat hij ervoor koos zijn moeilijke verhaal naar voren te brengen in een poging anderen te helpen de kracht van genade en vergeving te zien.
‘Ik weet wat het betekent om wanhopig te zijn’, zei hij. “Ik weet hoe het is om je gevangen te voelen, om je hopeloos, verloren en gebroken te voelen. Ik weet ook hoe het voelt om verlost te zijn door Jezus Christus, en ik weet hoe het is om je vrij te voelen aan de andere kant van de pijn.”
Uiteindelijk zei Kaymakcian dat hij anderen wilde helpen hun moeilijkheden te overwinnen door de echte, persoonlijke pijn – en overwinning – die hij ervoer te delen.
‘Ik wilde een verhaal kunnen schrijven dat hoop gaf aan de hopelozen’, zei hij.
Kaymakcian kreeg op jonge leeftijd te maken met seksueel misbruik, wat uiteindelijk leidde tot drugsgebruik; het probleem werd steeds erger toen hij naar de middelbare school ging en twintig werd.
“Het ging van marihuana naar verdovende middelen”, zei hij. “Toen ik vervolgens drugs begon te dealen, bracht dat me naar een heel ander niveau van die levensstijl, en uiteindelijk merkte ik dat ik midden in al die progressies verslaafd raakte aan heroïne.”
Te midden van Kaymakcian’s verslaving zei hij dat zijn mentaliteit een “absolute ramp” was, waarbij zijn gedrag en capriolen grote schade aanrichtten in zijn leven.
‘Ik heb iedereen beroofd’, zei hij. “Ik… ik had problemen met de wetshandhaving, problemen op straat… Gewoon ellendig. Je zou de straat zijn overgestoken als je me zag lopen… Gewoon wanhoop, wanhoop, absolute ellende op elke manier die je maar kon bedenken, en het was gewoon een vreselijke, vreselijke tijd in mijn leven.”
Tegen de tijd dat Kaymakcian 27 werd, had hij echt een dieptepunt bereikt.
“Ik ben suïcidaal omdat ik me zo ellendig voel door de verslaving, en elke ochtend als ik wakker word, zodra ik mijn ogen opende, was het gewoon absolute ellende vanaf het moment dat ik wakker werd tot het moment dat ik ging slapen”, zei hij. “Medicijnenziekte is gewoon verschrikkelijk om mee om te gaan.”
Luister naar de nieuwste aflevering van “Quick Start”
Op een dag zei Kaymakcian dat hij zijn laatste zakjes heroïne had gespoten en zich voorbereidde op een einde aan zijn leven. Toen hij destijds in Long Branch, New Jersey woonde, voelde hij zich enorm hopeloos.
“Ik besluit: ‘Dat is het. Ik ga voor de trein springen. Ik kan dit niet meer doen'”, herinnerde hij zich. ‘Dus ik ga naar het treinstation.’
Op weg naar het station passeerde hij echter een ziekenhuis en iets in hem smeekte hem om te stoppen en naar binnen te gaan – en dat deed hij. Het was een beslissing die absoluut alles veranderde.
“Ik ging naar binnen en vertelde hen wat er aan de hand was”, zei Kaymakcian. ‘Ze plaatsten me daar op de psychiatrische afdeling. Ik bleef daar twee, drie nachten.’
Op een van die avonden nam zijn moeder contact met hem op en vroeg of hij iets nodig had, en hij voelde zich genoodzaakt haar te vertellen dat er een bijbel op het nachtkastje lag die hij wilde hebben. Zijn moeder willigde zijn verzoek in en bracht hem.
‘Ik opende de Bijbel op een willekeurige pagina’, zei hij. “Het was Psalm 88. Ik las die Psalm en het was alsof ik, als ik op dat moment een brief aan God had kunnen schrijven, alles was wat ik voelde, alles wat ik dacht. Ik brak in tweeën met mijn gezicht op de grond, tranen op de grond.”
Kaymakcian vervolgde: ‘Ik heb Jezus alleen maar gesmeekt om mij te redden.’
Hij zocht professionele hulp in de afkickkliniek om zijn leven weer op de rails te krijgen en zei dat de rest geschiedenis is. De God die hij ooit ver weg voelde, werd plotseling een vertrouweling.
“Ik heb nooit een probleem gehad met het bestaan van God. Dat was nooit een probleem, maar Hij voelde zich gewoon zo ver weg”, zei Kaymakcian. “Het zou zijn alsof je een vader hebt in een andere staat die je nog nooit eerder hebt ontmoet: hij bestaat, je hebt verhalen over hem gehoord, maar je kent hem niet persoonlijk.”
Ze vervolgde: ‘En toen, plotseling, op een dag, kwam Hij opdagen en zei: ‘Hé, ik ga de komende maanden, jaren tijd met je doorbrengen, en we gaan elkaar leren kennen.’ Dit is een compleet andere situatie, en dat is wat God met mij deed.”
Kaymakcian merkte dat hij helemaal opnieuw begon terwijl hij genas van zijn verleden. Omdat hij geen middelbare schooldiploma had, geen vooruitzichten, geen baan en geen huis, herinnerde hij zich dat hij een lijst had geschreven van wat hij hoopte te bereiken. Naast zijn baan, vrouw en kinderen schreef hij: ‘Schrijf een boek over hoe Jezus Christus mijn leven heeft gered.’
Het leek destijds belachelijk, maar jaren later promoot en spreekt hij nu over datzelfde boek: een tekst die beschrijft hoe God zijn eens zo chaotische leven verloste.
‘Mijn leven is de afgelopen vijftien jaar een absolute zegen geweest’, zei hij, waarbij hij opmerkte dat hij nu een vrouw en drie kinderen heeft. “We hebben zoveel geweldige dingen gedaan. We hebben gereisd, samen tijd doorgebracht als gezin. Het is een ongelooflijke ervaring geweest de afgelopen vijftien jaar sinds ik mijn hart aan de Heer gaf.”
Uiteindelijk gelooft Kaymakcian dat hij bevrijd is van zijn worstelingen uit het verleden en een solide basis heeft gekregen waarop hij zijn leven kan bouwen, waarbij God tussenbeide komt om alles te veranderen.
“Ik word niet elke ochtend wakker en moet vechten om geen drugs te gebruiken”, zei hij. “Het is een complete verandering en een verandering van mentaliteit. Het is een nieuw leven. Je bent een nieuwe creatie.”
Kaymakcian hoopt dat zijn boek “Hij noemt mij verlost: een herinnering aan seksueel misbruik in mijn kindertijd, heroïneverslaving, hoop en verlossing”, laat mensen diep geïnspireerd achter.
‘Mijn hoop is… dat mensen na het lezen van dit boek zullen stoppen en zichzelf de moeilijke vragen zullen stellen’, zei hij. “Ik hoop alleen dat mensen stoppen en nadenken en de vraag stellen: ‘Wie is Jezus?’”
Lees meer over “Hij noemt mij verlost.”
