Iraanse Amerikanen in SoCal bekijken Iraanse protesten met een mix van hoop en ‘diepgewortelde terreur’

De berichten van Tabby Refael aan Iran blijven onbeantwoord.

Wekenlang belde, sms’te en sprak hij memo’s uit naar dierbaren in Teheran, waar enorme menigten opriepen tot de omverwerping van de autoritaire regering van het land.

Ben je oké? Refael, een schrijver uit West-Los Angeles en Iraanse vluchteling, sms’te keer op keer. Heb je genoeg eten? Heeft u voldoende water? Ben je veilig?

Geen reactie.

Toen de protesten, aanvankelijk aangewakkerd door economische problemen, eind december begonnen, kreeg Refael gestaag reacties. Maar daar kwam vorige week allemaal een einde aan, toen de Iraanse autoriteiten een vrijwel totale internet-black-out oplegden, terwijl zelfs oproepen naar vaste lijnen geen verbinding konden maken. Video circuleert op het netwerk ze tonen rijen en rijen lijkzakken. En mensenrechtenorganisaties zeggen dat de regering dodelijk hardhandig optreedt tegen demonstranten in Teheran en andere steden meer dan 2.000 gedood.

Zoals velen in de grote Iraanse diaspora in Zuid-Californië is de 43-jarige Refael aan haar telefoon gekluisterd gebleven, terwijl ze voortdurend het nieuws uit Iran bijhield, waar, zo vreest ze, “een grootschalig bloedbad letterlijk in het donker plaatsvindt”.

“Voordat het regime het internet en, op veel plaatsen, de elektriciteit volledig afsluitte, heerste er een opwindend gevoel van hoop”, zegt Refael, een leidende stem in de Perzisch-Joodse gemeenschap van Los Angeles. Maar nu het dodental stijgt, ‘is die hoop verwoestend getemperd door een diepgeworteld gevoel van terreur.’

Refael’s familie ontvluchtte Iran toen ze zeven was vanwege religieuze vervolging. Ze werd een paar jaar na de Islamitische Revolutie van 1979 geboren en groeide op in een tijdperk waarin de hijab verplicht was en mensen zich moesten houden aan, zei ze, het ‘anti-Amerikaanse en antisemitische beleid van de staat’.

Refael is nooit meer teruggekomen. Net als andere Iraanse Amerikanen zei ze dat ze ‘een schuldgevoel’ voelt omdat ze fysiek ver verwijderd is van de crisis in haar thuisland – kijkend naar voldoende internet en elektriciteit, levend tussen Amerikanen die weinig aandacht besteden aan wat er in de straten van Iran gebeurt.

De demonstraties, die op 28 december begonnen, werden veroorzaakt door een catastrofale ineenstorting van de Iraanse munteenheid, de rial. Sindsdien hebben ze zich verspreid naar alle 31 provincies van het land, waarbij demonstranten de heerschappij van de 86-jarige opperste leider Ayatollah Ali Khamenei trotseren.

Mensen lopen op 10 januari 2026 in Teheran langs het beschadigde gebouw van Belastingzaken. Sommige delen van de hoofdstad hebben zware schade geleden tijdens de aanhoudende protesten.

(Getty-afbeeldingen)

In de post op zijn sociale mediasite Dinsdagochtend schreef president Trump dat hij geplande ontmoetingen met Iraanse functionarissen, van wie hij eerder had gezegd dat ze dat waren, had geannuleerd bereid om te onderhandelen met Washington.

“Iraanse patriotten, BLIJF PROTESTEREN – NEEM DE CONTROLE OVER UW INSTELLINGEN!!!” hij schreef. “Bewaar de namen van de moordenaars en aanvallers. Ze zullen een hoge prijs betalen. Ik heb alle ontmoetingen met Iraanse functionarissen geannuleerd totdat het zinloze doden van demonstranten STOPT. HULP KOMT KOMEN.”

Trump heeft dit herhaaldelijk gedaan gezworen richt zich op het Iraanse leiderschap als het demonstranten doodt. Op maandag, kondigde hij aan dat landen die zaken doen met Iran te maken krijgen met tarieven van 25% van de Verenigde Staten, “met onmiddellijke ingang”.

Deze still uit een video gemaakt tussen 9 en 11 januari 2026 en die circuleert op sociale media toont naar verluidt beelden van een mortuarium met tientallen lichamen en rouwenden aan de rand van de Iraanse hoofdstad Kahrizak.

(Geassocieerde pers)

In de Verenigde Staten hebben weinig of geen plaatsen de crisis zo nauwlettend gevolgd als Zuid-Californië, waar de grootste populatie Iraniërs buiten Iran woont. Naar schatting 141.000 Iraanse Amerikanen wonen in Los Angeles County Iraans diasporadashboarddie wordt georganiseerd door het UCLA Center for Near Eastern Studies.

In Westwood – het epicentrum van de gemeenschap, waar de gelijknamige laan omzoomd is met winkelpuien bedekt met Perzisch schrift – is het moeilijk om de wijdverbreide oppositie tegen de harde theocratie van Iran niet op te merken.

Deze week waren in een etalage van een kledingwinkel honkbalhoeden te zien met de tekst ‘MIGA / Make Iran Great Again’ naast een leeuw en een zon, emblemen van de vlag van het land vóór de islamitische revolutie in 1979. Bij een nabijgelegen ijssalon stond op een handgeschilderd bord achter de kassa: ‘Stop met het onderdrukken van ons volk in naam van de islam.’ In de etalage van een boekwinkel aan de overkant van de straat riep een bord op tot ‘regimeverandering in Iran’.

Zondag marcheerden duizenden mensen door Westwood in solidariteit met anti-regeringsdemonstranten in Iran toen, tot hun schrik, een man de menigte inreed in een U-Haul-vrachtwagen met een bord waarop stond: “Geen Sjah. Geen Regime. VS: Herhaal 1953 niet. Geen Mullah.” De bewegwijzering leek te verwijzen naar een door de VS gesteunde operatie Staatsgreep van 1953 die de Iraanse premier omver wierp, de macht van sjah Mohammad Reza Pahlavi consolideerde en de lont voor de islamitische revolutie van 1979 aanstak.

• Deel via Sluit aanvullende opties voor delen

De politie maakte maandag bekend dat de chauffeur, Calor Madanescht, 48, was gearresteerd op verdenking van roekeloos rijgedrag. Volgens de gegevens van de gevangenen van de sheriff van Los Angeles County werd hij maandagmiddag vrijgelaten.

Op een video die door deelnemers met de Times werd gedeeld, was te zien dat demonstranten hem uit het voertuig probeerden te trekken en hem bleven slaan en uitvallen terwijl de politie hem in hechtenis nam.

In een verklaring Gepubliceerd op X Sunday, eerste assistent-procureur van de Verenigde Staten. Bill Essayli zei dat de FBI ‘samenwerkt met de LAPD om het motief van de bestuurder vast te stellen’ en dat ‘dit een actief onderzoek is’.

Tijdens een bijeenkomst van de politiecommissie van Los Angeles dinsdag zei LAPD-chef Jim McDonnell dat hij geen federale aanklachten verwachtte en dat er geen duidelijk ‘terreurverband’ was.

In Westwood was de sfeer deze week gespannen na de U-Haul-crash die volgens de politie geen ernstige verwondingen veroorzaakte. Er waren maar weinig winkeleigenaren die wilden praten terwijl verslaggevers van winkel naar winkel gingen. Hoewel veel Iraanse immigranten hopen dat het theocratische regime in Iran omvergeworpen zal worden, zijn ze bang voor de achtergebleven dierbaren en zeggen ze liever niet in de publieke belangstelling te staan.

Onder degenen die wilden spreken was Roozbeh Farahanipour, CEO van de West L.A. Kamer van Koophandel en eigenaar van drie Westwood Boulevard-restaurants.

Roozbeh Farahanipour en haar zoontje zwaaien met de vlag van de Islamitische Revolutie van vóór 1979 buiten haar Griekse restaurant Delphi in Westwood, op deze foto uit juni 2025.

(Jason Armond/Los Angeles Times)

In haar Mary & Robb’s Westwood Cafe – waar de muren zijn versierd met decoratieve borden met Amerikaanse filmiconen als John Wayne en Marilyn Monroe – hield ze de hele ochtend interviews over het zondagse protest in Westwood, waar ze in de menigte stond, op slechts een steenworp afstand van het pad van de U-Haul.

Farahanipour zei dat Iraanse Amerikanen gemengde meningen hebben over wat er vervolgens in Iran zou moeten gebeuren – inclusief de vraag of Reza Pahlavi, de verbannen kroonprins en zoon van wijlen sjah Mohammad Reza Pahlavi, een leidende rol zou moeten spelen.

“Op dit moment ben ik van mening dat iedereen zich moet concentreren op het omverwerpen van dit regime. Daarom heb ik deelgenomen. Veel andere mensen met verschillende achtergronden deden mee”, zei hij, eraan toevoegend dat hij “geen monarchist” is, maar dat “de oppositie verenigd is tegen het regime.”

Farahanipur was 7 jaar oud toen de Islamitische revolutie plaatsvond. Hij herinnert zich dat hij met zijn moeder naar school ging en luisterde naar een radiolezing over ‘mensen geëxecuteerd door het regime’. Op een dag werd de naam van de neef van zijn moeder in de ether voorgelezen.

Hoewel zijn familie niet katholiek was, ging Farahanipur, 54, naar een katholieke school. Hij heeft goede herinneringen aan de voetbalwedstrijden tussen de kinderen en de priesters, die speelden terwijl ze hun lange religieuze gewaden droegen. Na de revolutie, zei hij, viel de regering de school aan en executeerde de directeur.

Voordat hij asiel aanvroeg in de Verenigde Staten, Farahanipur hij werd gevangengezet en geslagen in Iran vanwege zijn rol als leider van de studentenprotesten van 1999 tegen de regering. Door de jaren heen is hij herhaaldelijk bedreigd, ook met de dood, door de regering, zei hij.

In 2022 het Perzische Golfcafé in Westwood het werd vernieldzijn glazen voordeur barstte na het delen afbeeldingen op Instagram van een gedenkteken aan de bar ter ere van Iraanse vrouwen protesten tegen de regering dat jaar. Hij zei dat hij onaangedaan was.

Nu een Amerikaans staatsburger, “officieel teruggetrokken uit mijn rol in de Iraanse oppositie”, zei hij dat hij ervan droomt terug te keren naar Iran voor het proces tegen Khamenei en te helpen “de maximale straf voor hem te zoeken.”

Sam Yebri, een 44-jarige Iraans-Joodse vluchteling wiens familie het land ontvluchtte toen hij één was, zei dat hij de afgelopen twee weken voortdurend updates op sociale media heeft ontvangen over wat er in Iran gebeurt en contact heeft opgenomen met gekozen functionarissen, waarbij hij hen smeekte om namens de demonstranten te spreken.

Yebri, een advocaat en ex Kandidaat voor de gemeenteraad van Los Angeleshij groeide op in Westwood. Hij is al jaren democraat en zei dat het “zo woedend was om zoveel vrienden en activisten te zien die er niet voor terugdeinzen om andere kwesties te bespreken, maar absoluut stil en afwezig in deze strijd.” Hij zei dat hij het “het belangrijkste moment in de wereldgeschiedenis sinds de val van de Berlijnse Muur” beschouwt.

‘Het regime moet vertrekken’, zei hij, eraan toevoegend dat hij hoopt dat Trump ‘alles verstandigs zal doen om het Iraanse volk in staat te stellen de meedogenloze mullahs, die laarzen aan hun keel hebben, omver te werpen.’

Yebri zei dat hij niet naar Iran is teruggekeerd sinds zijn familie vluchtte toen hij nog een baby was. Dat hoopt ze ooit te doen, om de prachtige plekken te bezoeken die haar ouders beschreven, waar ze op huwelijksreis waren op de stranden van Zuid-Iran en hebben geskied in met sneeuw bedekte bergen.

Alex Mohajer, de 40-jarige vice-president van de Iraans-Amerikaanse Democraten van Californië, werd geboren in Orange County, waar hij werd opgevoed door een alleenstaande moeder die uit Iran emigreerde. Hij bezocht daar familie toen hij 14 was en ‘voelde zich erg trots’ toen hij zag dat ‘de westerse representaties van het land verre van realiteit zijn, dat het een heel warm en liefdevol land is waar de mensen erg gastvrij zijn en het heel duidelijk is dat ze onder onderdrukkend bewind hebben geleefd.’

Mohajer, wat niet succesvol was een bod uit 2024 voor de Senaat van Californiëhij wil een toekomst waarin hij vrij heen en weer kan reizen om dierbaren in Iran te bezoeken. Maar meer onmiddellijk wil hij gewoon weten dat alles in orde is. Ook zijn sms-berichten blijven onbeantwoord.

Times-stafschrijver Libor Jany heeft aan dit rapport bijgedragen.