Iraniërs bereiden zich voor op een Amerikaanse aanval, terwijl sommigen durven hopen op een regimeverandering

TEHERAN — Iraniërs – geteisterd door hardhandig optreden van de regering waarvan de doden nog niet volledig zijn geteld, nog steeds aan het bijkomen van het twaalf dagen durende conflict met Israël vorig jaar en genoeg van een endemische economische malaise als gevolg van sancties en corruptie – worden nu geconfronteerd met het vooruitzicht van een nieuwe oorlog met emoties variërend van woede tot verwachting, maar bovenal uitputting.

“Steeds weer deze routine van angst en zorgen”, zegt Ali, een kapper in Teheran die, zoals de meeste geïnterviewden, zijn achternaam niet noemde uit angst voor intimidatie.

“Dit lijkt allemaal een vooraf geschreven scenario dat zo lang duurde om zich te ontvouwen,” zei Ali. “Het is helemaal geen prettig gevoel.”

De tikkende klok doemt op boven de laatste diplomatieke ronde van Washington en Teheran.

Terwijl de twee partijen de onderhandelingen in Genève voortzetten, bemiddeld door Oman, hebben de Verenigde Staten hun grootste militaire macht in het Midden-Oosten verzameld sinds de invasie van Irak in 2003.

Vrijdag zei president Trump dat hij een beperkte operatie overwoog militaire aanval de Islamitische Republiek dwingen tot een akkoord over haar nucleaire programma en andere kwesties.

“Ik denk dat ik kan zeggen dat ik het overweeg”, zei hij tegen verslaggevers in het Witte Huis.

Dergelijke opmerkingen dragen bij aan het gevoel van onbehagen dat in heel Iran wordt gevoeld. Het wordt gedeeld door Hoda, 27, afgestudeerd aan de kunstacademie wiens studiebeurs in Lissabon, Portugal, werd stopgezet toen de Portugese ambassade tijdens de twaalfdaagse oorlog werd gesloten.

Dat conflict, toen Israël een campagne lanceerde tegen de militaire leiders van Iran, evenals tegen zijn nucleaire en ballistische raketinfrastructuur, liet Hoda zien ‘dat het dagelijkse leven van gewone mensen eronder lijdt, zelfs als alleen militaire locaties het doelwit zijn’ en dat voorbereidingen ‘vaak nutteloos blijken’.

Dat is de reden waarom het land niet de moeite heeft genomen om voorraden in te slaan en de hoop blijft behouden – zelfs klein – dat de onderhandelingen tot een overeenkomst zullen leiden.

“Deze oorlog kent geen winnaars en zelfs de mogelijkheid van verbetering zou door elk conflict teniet worden gedaan”, zei hij.

“Ongeacht de uitkomst zou dit het slechtst mogelijke scenario zijn voor gewone mensen.”

In zijn toespraak op het ‘Morning Joe’-programma van MS NOW zei de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi vrijdag dat een deal ‘werkbaar’ is en dat ‘er geen militaire oplossing is’ om Iran in bedwang te houden. nucleaire ambities. Iran heeft herhaaldelijk gezegd dat het kernenergie ontwikkelt, en geen wapens.

Eerder deze week zei Araghchi dat er “goede vooruitgang” was geboekt in de gesprekken en dat beide partijen overeenstemming hadden bereikt over een raamwerk.

Maar het is duidelijk dat er nog steeds gaten bestaan.

De eisen van de VS betreffen de ontmanteling van het Iraanse nucleaire programma, hoewel het onduidelijk is of dit betekent dat de uraniumverrijking volledig moet worden opgeschort en dat het Iraanse rakettenarsenaal moet worden geneutraliseerd. De Verenigde Staten willen ook dat Iran zijn steun aan paramilitaire groeperingen, zoals Hezbollah en de Jemenitische Houthi’s, stopzet.

Iran benadrukt echter dat de gesprekken uitsluitend over zijn nucleaire programma gaan.

“We zijn net zo goed voorbereid op diplomatie als op onderhandelingen voorbereid op oorlog”, zei Araghchi, eraan toevoegend dat eerdere Amerikaanse regeringen en de huidige regering oorlog, sancties en andere maatregelen tegen Teheran hebben geprobeerd “maar geen van hen heeft gewerkt.”

“Als je met de taal van respect tegen het Iraanse volk praat, reageren wij met dezelfde taal”, zei hij. “Maar als ze tegen ons spreken met de taal van geweld, zullen wij met dezelfde taal antwoorden.”

Amerikaanse troepen die voor de Iraanse kust zijn ingezet – een armada die bestaat uit twee groepen vliegdekschepen en tientallen gevechtsvliegtuigen – duiden op een wekenlange campagne die een groot deel van de militaire capaciteiten van Iran zou kunnen vernietigen.

Maar het is de vraag of dit Teheran flexibeler zou maken, laat staan ​​dat het een regimeverandering zou stimuleren.

Demonstranten houden onofficiële Iraanse leeuwen- en zonnevlaggen en protestborden vast tijdens een bijeenkomst ter ondersteuning van regimeverandering in Iran in het stadhuis van Los Angeles op 14 februari.

(Myung J. Chun/Los Angeles Times)

“Ik denk niet dat een door Trump begonnen oorlog een beslissende slag zal opleveren die in staat is de huidige heersende klasse omver te werpen”, zegt Nader Karimi, een pro-regeringsjournalist.

Een andere angst is dat, als de regering de aanval overleeft, zij haar brutale optreden tegen afwijkende meningen zal verdubbelen, net zoals zij heeft gedaan in de nasleep van de twaalfdaagse oorlog, toen zij honderden arresteerde en tientallen executeerde op beschuldiging van spionage.

Sommige Iraniërs hopen dat een beperkte aanval in wezen een herhaling zal zijn van wat er in Venezuela gebeurde, toen Amerikaanse troepen de Venezolaanse president Nicolás Maduro gevangen namen, terwijl de rest van de regering – nu meer pro-Amerikaans – op zijn plaats blijft.

Zodra de strategische doelstellingen en de commandostructuur zijn vernietigd, zegt Feriadoun Majlesi, een voormalige Iraanse diplomaat, “zullen de overgebleven regeringsfunctionarissen oproepen tot een einde aan de oorlog en tot vreedzame omstandigheden.”

Anderen zien een kans in de vergelijking met de Verenigde Staten.

“Ja, ik wacht en ben ongerust, maar ik probeer mezelf gerust te stellen dat de toekomst rooskleurig kan zijn. Ik denk niet dat de Islamitische Republiek deze keer zal overleven”, zei Ahmad, een 27-jarige barman die zich in januari bij de protesten aansloot.

“We zijn klaar om weer de straat op te gaan, zodra de tijd rijp is”, zegt Ahmad, die zegt dat hij altijd ingeblikt voedsel, diepvriesmaaltijden en hulpgoederen in huis heeft.

‘Ik zou graag willen dat de oorlog maar een paar weken duurt en dat alleen militaire doelen en het kantoor van de Opperste Leider worden getroffen. Maar wie ben ik om te beslissen welke doelen moeten worden aangevallen?’ zei hij. “Trump en zijn team weten het, of misschien weten ze het niet eens.

Rahimi, een 74-jarige kleermaker, zei dat hij niet kan wachten tot Trump de regering omverwerpt. De rest van zijn familie is het daarmee eens.

“Waarom hopen we op oorlog? Simpelweg omdat wij demonstranten met lege handen staan, terwijl de onderdrukkers volledig bewapend zijn, ons wreed onderdrukken en vermoorden”, zei hij.

Schattingen van het aantal demonstranten dat in januari door veiligheidstroepen is gedood, lopen sterk uiteen.

Het officiële cijfer van de regering ligt rond de 3.000, maar andere groepen zeggen dat het er zelfs tien, tien keer meer kunnen zijn.

Het in de VS gevestigde persbureau voor mensenrechtenactivisten – dat afhankelijk is van een netwerk van activisten in Iran en tijdens eerdere onrust een nauwkeurige telling heeft uitgevoerd – schatte dat de tol slechts ruim 7.000maar zei dat er nog bijna 12.000 gevallen in onderzoek zijn.

Wat het aantal ook is, ‘we kunnen ze niet vergeven’, zei Rahimi.

“Oorlog zal de veiligheid en de strijdkrachten van het regime verzwakken. Er is geen andere manier.”

Speciale correspondent Mostaghim berichtte vanuit Teheran en schrijver Bulos uit Beiroet.