Toen het vier maanden geleden werd aangekondigd, leek het idee van een Vredesraad volledig verweven met de toekomst van Gaza.
Sindsdien zijn de zaken veranderd.
Nu, het advies een bredere blik geworpen.
Misschien was het altijd zo gepland, maar zo was het Davos zijn ambities werden duidelijker, zijn reikwijdte veel breder en zijn tempo urgenter.
De boodschap: ja, Gazamaar ook ja, al het andere.
Boven Gaza, de tentakels van de Troef Het vredesplan verspreidt zich zeker.
Toen de raadsleden voor het eerst bijeenkwamen, Jared Kushnerde schoonzoon die ook fungeert als de reizende diplomaat van Trump om deals te sluiten, gaf een korte PowerPoint-presentatie waarin hij zijn visie uiteenzette over hoe Gaza opnieuw kan worden ontworpen en opnieuw kan worden vormgegeven als een economisch paradijs voor de vrije markt.
Zijn boodschap was heel duidelijk: Gaza moet niet worden beschouwd als een oorlogsgebied, maar als een investeringsmogelijkheid en een kans voor een nieuw economisch model.
In plaats van mensen een door hulp gefinancierd leven te laten leiden, zei hij, zou de wereld een Gaza moeten creëren dat wordt gevoed door investeringen en ondernemerschap.
De ambitie leek enorm, en leek ook sterk in strijd met de realiteit van grote aantallen mensen die in gescheurde tenten slapen te midden van stapels puin, die jaren zullen duren om op te ruimen.
President Donald Trump spreekt tijdens de aankondiging van het charter van de Board of Peace in Davos. Foto: AP/Evan Vucci
Het is één ding om over een ingrijpend ontwaken te praten, maar het is iets anders om het daadwerkelijk te realiseren.
Is het daarom cynisch om te suggereren dat een creatie die voortkomt uit een oorlog in het Midden-Oosten nu moet worden gezien als een uitdaging voor de Verenigde Naties?
Eerlijk gezegd waarschijnlijk niet.
Heeft iemand ooit een punt gescoord door de ambitie van de Amerikaanse president te onderschatten?
Om te beginnen is de VN bepaald niet de populairste organisatie ter wereld.
Ondanks haar humanitaire aspiraties en geloofsbrieven heeft het land te kampen met een eindeloze lijst van critici die de VN van alles beschuldigen, van geïnstitutionaliseerde vooroordelen tot grootschalige corruptie.
Zelfs de VN-leider geeft zelf toe dat ze moeite hebben om hun vooraanstaande positie in de mondiale diplomatie te behouden. Foto: Reuters
Israël, dat hem vooral met minachting beschouwt, is deze week begonnen met de sloop van het hoofdkwartier van de UNRWA in Jeruzalem, een agentschap van de Verenigde Naties dat is opgericht ter ondersteuning van Palestijnse vluchtelingen, die Israël herhaaldelijk heeft beschuldigd Hamas te bevoordelen.
De VN op hun beurt verwierpen deze kritiek en omschrijven de sloop als “een ongekende aanval”.
Israël zal toetreden tot deze nieuwe raad.
Meer dan één Israëlische functionaris heeft mij verteld dat zij veel liever zaken doen met het Witte Huis dan met de Verenigde Naties, hoe wispelturig de Amerikaanse regering ook mag zijn.
Natuurlijk zijn er talloze andere mensen over de hele wereld die zich zouden haasten om de Verenigde Naties te verdedigen.
Maar zelfs de leider van de organisatie geeft toe dat zij moeite heeft haar vooraanstaande positie in de mondiale diplomatie te behouden.
De Vredesraad zal de VN niet snel overnemen.
De kans is zelfs zeer groot dat hij nooit zoiets zal doen, vooral als hij door Europa met minachting wordt behandeld.
De Britse minister van Buitenlandse Zaken Yvette Cooper zei dat de regering vreest dat Poetin is uitgenodigd om lid te worden van de raad en dat Groot-Brittannië niet zal deelnemen aan de ondertekeningsceremonie.
Lees meer:
Wie maakt deel uit van de Vredesraad van Trump en wie zei nee?
Is er een nieuwe wereld ‘zonder regels’ aan het ontstaan?
Maar het is een uitdaging en een symbool van hoe de wereldorde voor onze ogen verandert.
Amerika, lange tijd de zelfbenoemde leider en politieagent van de vrije wereld, creëert nu zijn eigen bende.
Voorlopig is de Vredesraad grotendeels gereserveerd voor de vrienden van Trump en degenen die zijn vrienden willen zijn.
Hij is immers president voor het leven en heeft ook het recht zijn opvolger te benoemen.
Niemand weet wat er zou kunnen gebeuren als Amerika in 2028 een Democratische president zou kiezen.
Maar als Rusland nu tot de raad zou toetreden, of India, of China, of al deze landen, dan zou de dynamiek veranderen.
Plotseling zou deze raad een enorme aantrekkingskracht en macht kunnen hebben, zoals een nucleair bewapende vrijmetselaarsloge.
We leven in een tijd van ongekende diplomatie en onvoorspelbare uitkomsten.
En voor velen is dit lastig.
