WAARSCHUWING, verontrustende INHOUD: Joshua Phillips, die 14 was toen hij in 1998 de 8-jarige Maddie Clifton in Florida vermoordde, toonde geen emotie toen de politie zijn huis doorzocht waar haar lichaam verborgen was – nu 41, vecht zijn familie om hem achter de tralies te houden terwijl zijn straf wordt herzien
Een ‘huiveringwekkende’ moordenaar toonde achteraf geen enkele emotie het slaan van een achtjarige jongen meisje met een knuppel, die haar keel doorsnijdt en haar levenloze lichaam in de waterbedconstructie verbergt.
Moordenaar Joshua Phillips was pas 14 toen hij Maddie Clifton in 1998 vermoordde. De dood van de jongere verwoestte de lokale omgeving terwijl zijn familie, politie en vrijwilligers verwoed aan het werk waren. hij zocht haar meer dan een week.
Maddie’s oudere zus, Jessie Clifton, vertelde News Jax 4: “Zijn bijnaam was “Giggles”.‘. We hebben veel gevochten, net als zussen, maar we hielden heel veel van elkaar.”
Patrol Sergeant Tom Hackney, die deelnam aan de jacht op Maddie, herinnerde zich dat hij met Phillips had gesproken, slechts een dag voordat het lichaam van het kleine meisje werd ontdekt. Hij omschreef de ontmoeting als ‘huiveringwekkend’.
Hackney vertelde News Jax 4: “Hij was zo sterk als een komkommer. Hij was absoluut niet geschokt. Onze ontmoeting met hem vond plaats in de slaapkamer waar ze werd teruggevonden, en hij zat op het bed en aaide zijn hond, en was net zo emotieloos, onaangetast door de wetshandhavers die in zijn huis waren. Het is huiveringwekkend als ik er nu aan denk”, meldt ze. de spiegel van de Verenigde Staten.
Twaalf maanden na de verschrikkelijke gebeurtenis misdaadPhillips werd schuldig bevonden en veroordeeld tot levenslang achter de tralies zonder mogelijkheid tot vervroegde vrijlating.
In 2017 werd Phillips geconfronteerd met een nieuwe veroordeling nadat een uitspraak van het Hooggerechtshof uit 2012 verplichte levenslange gevangenisstraffen voor jongeren ongrondwettelijk had verklaard. Ondanks de nieuwe straf werd Phillips echter veroordeeld tot een nieuwe levenslange gevangenisstraf, met de mogelijkheid van herziening na 25 jaar.
‘Ik weet dat je gelijk hebt. Ik begrijp dat kinderen een kind hersenen en niet die van volwassenen,’ zei Maddie’s zus Jessie.
In 2025 zorgde het nieuws dat de veroordeling van Phillips werd herzien ervoor dat Maddie’s familie in Noordoost-Florida er kapot van was. In juli vroeg de advocaat van de inmiddels 41-jarige de rechter om zijn zitting uit te stellen.
Maddie’s familie was ondubbelzinnig in hun verzet tegen deze ontwikkeling. Jessie verklaarde dat ze van plan was te getuigen bij de herziening van de veroordeling van Phillips en een slachtofferimpactverklaring voor te lezen.
Ze legde uit: ‘Deze keer ga ik er echt voor zitten en de tijd nemen om iets te schrijven dat hem hopelijk het gevoel geeft… Ik bedoel, ik denk dat dat eigenlijk niet het doel is om hem een slecht gevoel te geven.
‘Dat is niet mijn bedoeling. Maar ik wil dat hij ziet hoe gekwetst ik ben en dat het me niet echt kan schelen of hij gewond is of uit de gevangenis wil komen. Dus mijn pijn is voor altijd. De zijne zou dat ook moeten zijn.’
Sheila DeLongis zei dat Phillips “wist wat hij deed” toen hij Maddie vermoordde.
Hij voegde eraan toe: ‘Maddie kreeg geen tweede kans. Ze kon niet opgroeien, afstuderen, verliefd worden of een eigen gezin stichten. Maddie’s straf was definitief. Die van haar moordenaar zou ook definitief moeten zijn.’
Phillips bekende tegenover de politie dat Maddie’s dood begon als een ongeluk, maar escaleerde moord uit angst voor zijn gewelddadige vader. Als onderdeel van de herziening van de straf zullen zijn advocaten proberen hun zaak voor te leggen.
Maddie’s diepbedroefde zus zei: ‘Hij wist hoe erg gewond ze was, en hij had twee keer hulp kunnen krijgen, en ze leefde nog. En voor mij kan ik gewoon niet verder kijken dan het kinderbrein, het volwassenbrein, het buitenaardse brein. Het kan me niet schelen, het kan me niet schelen. Het kan me echt niets schelen. Ik denk dat je goed van kwaad kunt onderscheiden.’
Voorafgaand aan de recensie van Phillips bracht de familie een krachtige verklaring uit die luidde: “Als gezin blijven we elke dag leven met het verwoestende verlies van Maddie.
“Het is meer dan 25 jaar geleden dat zijn leven op gewelddadige wijze werd gestolen, maar de tijd heeft deze pijn niet geheeld, het heeft ons begrip van wat ons is ontnomen alleen maar verdiept.
“Maddie was acht jaar oud. Ze was vol leven, vreugde en potentieel. Niets van dat alles werd gespaard toen ze in 1998 op brute wijze werd vermoord door onze 14-jarige buurvrouw.
“Vandaag staan we weer in de schijnwerpers, niet uit eigen keuze, maar omdat de persoon die Maddie van ons heeft afgenomen, probeert zijn strafvermindering te krijgen. Hij is terug in de rechtbank voor een hoorzitting om een strafherziening te plannen die hij niet verdient.”
De familie maakte hun standpunt duidelijk: “Laten we duidelijk zijn: we steunen de vrijlating van Joshua Phillips niet. Hij was misschien minderjarig toen hij deze gruwelijke daad pleegde, maar hij nam een bewuste beslissing om het lichaam van een onschuldig kind te slaan, neer te steken en te verbergen. Hij wist wat hij deed en nam opzettelijke stappen om het te verbergen.”
Ze sloten af met een citaat van Benjamin Franklin: ‘Gerechtigheid zal pas worden gediend als degenen die er niet door worden getroffen, net zo verontwaardigd zijn als degenen die dat wel zijn. Benjamin Franklin
‘Maddie heeft geen tweede kans gekregen. Ze heeft niet kunnen opgroeien, afstuderen, verliefd worden of een eigen gezin hebben. Maddies straf was definitief. Die van haar moordenaar zou dat ook moeten zijn.’
“Het is emotioneel uitputtend om dit trauma te blijven herhalen in rechtszalen, in de krantenkoppen en in hoorzittingen die wonden heropenen waar we nooit om hebben gevraagd. We vragen het publiek, de media en de rechtbank om te onthouden wie het echte slachtoffer is. Maddie verdient die waardigheid.
“We zijn vastbesloten ervoor te zorgen dat zijn stem niet verloren gaat als gevolg van juridische technische details of onwetende meningen. Degenen die de waarheid en feiten kennen, zouden nooit overwegen deze persoon in de samenleving vrij te laten.
“Maddie’s leven deed er toe, en dat doet het nog steeds.”
