In het Taiwan Therapeutic Riding Centre vinden kinderen met aandoeningen zoals hersenverlamming, autisme en ADHD therapie en gezelschap door middel van paardrijden
TAOYUAN, Taiwan — De jonge vrouw glimlacht breed terwijl ze zich klaarmaakt om op haar paard te stappen voor haar wekelijkse rit. Hij lacht terwijl het paard zijn eerste stappen zet.
“De eerste keer dat ze op het paard stapte, was ze blij”, zei Hector Chen over hun eerste bezoek. Bij zijn dochter, Chen You-ching, werd ruim zestien jaar geleden hersenverlamming vastgesteld. Sindsdien heeft hij de nu 18-jarige meegenomen naar hippotherapie.
In het Taiwan Therapeutic Riding Centre in Taoyuan, een stad in de noordelijke regio van het eiland, vinden kinderen met hersenverlamming, autisme, ADHD en andere aandoeningen gezelschap en therapie door te rijden en met paarden om te gaan.
Dierondersteunde therapie wint over de hele wereld aan populariteit, of het nu gaat om het werken met kinderen met een verstandelijke beperking of veteranen die te maken hebben met trauma.
Abigail Liu zei dat haar 5-jarige dochter veel baat heeft gehad bij de therapie. Haar dochter, Ayah, heeft het Angelman-syndroom, een zeldzame genetische aandoening die ontwikkelingsachterstand veroorzaakt.
Ze zei dat haar dochter “minder bang is geworden voor dingen die ze niet kent en bereid is (nieuwe dingen) te proberen. Dit begon allemaal nadat ze hier ging paardrijden.”
Paarden hebben speciale training nodig om met de bewegingen van een kind om te gaan of om kalm te blijven wanneer ze omringd zijn door meerdere mensen, zegt Chan Shu-ya, een paardentherapeut.
Soms willen kinderen gewoon een paard lang knuffelen of naar zijn hartslag luisteren. De paarden zullen stil bij hen blijven.
“Ze voelen zich erg op hun gemak, omdat het paard geen ongemak vertoont, ook al blijven ze er tegen praten”, zegt Alain Chang, die als rijcoach werkt bij de Fang Hsing-Chung Social Welfare Foundation for Horses in Education and Health. “Dat ze hier komen om ze aan te raken, naar ze te kijken of zelfs te knuffelen, dat is echt een bijzondere ervaring.”
“Veel van deze studenten die ik ontmoet, kijken ernaar uit om hier elke week te komen, weer of geen weer”, zei hij.
