Wanneer de Hooggerechtshof ongebruikelijk verleend snel gehoor wat betreft de tarieven van president Donald Trump leek een even snelle oplossing mogelijk.
De advocaten van Trump vertelden de rechtbank immers dat snelheid van essentieel belang is in een kwestie die centraal staat voor de Republikein de economische agenda van de president. Ze verwezen naar een verklaring van minister van Financiën Scott Bessent waarin hij waarschuwde dat “hoe langer een definitieve uitspraak wordt uitgesteld, hoe groter het risico op economische ontwrichting.”
Maar er zijn bijna drie maanden verstreken sinds de zaak werd behandeld, en de rechtbank zal de komende drie weken niet in het openbaar bijeenkomen.
Niemand weet zeker wat er tussen hen gebeurt de negen rechtersVelen van hen uitten tijdens de discussies in november hun scepsis over de wettigheid van de tarieven. Maar de timing van de beslissing in de zaak lijkt nu min of meer typisch en zou een weerspiegeling kunnen zijn van het normale heen en weer dat niet alleen in de grootste zaken voorkomt, maar in bijna alle geschillen die door rechters worden behandeld.
Verschillende beoefenaars van het Hooggerechtshof en hoogleraren in de rechten hebben de spot gedreven met het idee dat de rechters de tarieven uitstellen, waardoor een potentieel ongemakkelijke uitspraak tegen Trump wordt uitgesteld.
“Mensen vermoeden dit soort dingen van tijd tot tijd, maar ik ben niet op de hoogte van gevallen waarin we meer dan speculatie hebben”, zegt Jonathan Adler, hoogleraar rechten aan het College of William & Mary in Williamsburg, Virginia.
Zelfs de kalender alleen geeft niet de ene of de andere uitkomst aan.
Eén mogelijke verklaring, zegt Carter Phillips, een advocaat met 91 argumenten voor het Hooggerechtshof, ‘is dat de rechtbank gelijkmatiger verdeeld is dan tijdens de pleidooien leek en dat de vijfde stemming wankelt.’
Zelfs als de mening van de meerderheid werd opgesteld en min of meer werd overeengekomen door vijf of meer leden van de rechtbank, zou een afzonderlijke mening, waarschijnlijk een afwijkende mening, de zaken kunnen vertragen, zei Phillips.
Vorige week nog bracht de rechtbank twee adviezen uit in zaken die in oktober werden bepleit. Alle negen rechters waren het eens met het resultaat, een situatie waarin doorgaans relatief snel beslissingen kunnen worden genomen. Maar een afzonderlijk advies in elk geval heeft de beslissing waarschijnlijk vertraagd.
De rechtbank handelt doorgaans langzamer in betwiste zaken, misschien vanwege de stroom aan noodzaken die de regering-Trump bij de rechters heeft ingediend. Pas in januari van dit jaar werd over de eerste zaak beslist. Meestal gebeurt dit in december, zo niet in november.
Volgens gegevens verzameld door Adam Feldman, de maker van Empirical SCOTUS, bedroeg de gemiddelde responstijd voor een advies van het Hooggerechtshof de afgelopen twintig jaar iets meer dan drie maanden. De tijdlijn is de afgelopen jaren toegenomen, waarbij de rechtbank in juni de helft of meer van haar zaken heeft vrijgesproken.
De beslissingsmomenten kunnen sterk variëren. De rechtbank kan snel handelen, vooral in zaken met strikte externe deadlines: de baanbrekende zaak Bush v. Gore, die feitelijk besliste over de presidentsverkiezingen van 2000, duurde niet langer dan een dag. De recente zaak is gesloten TikTok het duurde zeven dagen.
Op een hoger niveau, wanneer rechters in hun eigen tijd werken, kan het veel langer duren voordat zaken worden afgehandeld. Gundy v. US, een zaak die in 2018 werd bepleit over de manier waarop het register van zedendelinquenten wordt beheerd, duurde meer dan acht maanden om te beslissen.
Belangrijke beslissingen over het uitbreiden van wapenrechten, het ongedaan maken van Roe v. Wade en het beëindigen van positieve discriminatie bij toelating tot universiteiten werden zes tot acht maanden na de behandeling van de zaken aangenomen.
Ook nog onbeslist is een tweede grote zaak waarin de rechtbank het tempo heeft opgevoerd met betrekking tot de herverdeling in Louisiana en de toekomst van een belangrijke bepaling van de Voting Rights Act.
De tariefzaak kreeg nog meer urgentie omdat de gevolgen van het beleid van de Trump-regering zich in realtime afspeelden, zowel in positieve als in negatieve zin.
“Net als velen hoopte ik dat de Hoge Raad de beslissing overhaast zou nemen”, zegt Marc Busch, een expert op het gebied van politiek en internationaal handelsrecht aan de Georgetown University. “Maar het is geen verrassing in die zin dat ze tot juni de tijd hebben en nog veel problemen moeten oplossen.”
De centrale kwesties van de scheiding der machten in deze zaak zijn ingewikkeld. Wat de meerderheid ook besluit, er zal waarschijnlijk onenigheid zijn en beide partijen zullen hun geschriften zorgvuldig afstemmen.
“Uiteindelijk is het de taal die dit min of meer betekenisvol gaat maken,” zei hij.
Ondertussen, terwijl de rechters de zaak beoordelen, blijft Trump zich beroepen op de dreiging van tarieven, hun deugden prijzen en de zaak als de belangrijkste van de rechtbank bestempelen.
‘Ik hoop dat de rechters, net als veel mensen, naar de tariefbedreigingen tegen Groenland hebben gekeken en de ernst van dit moment hebben beseft’, zei Busch.
Volg AP-verslaggeving over het Amerikaanse Hooggerechtshof op https://apnews.com/hub/us-supreme-court.
—Mark Sherman en Lindsay Whitehurst, Associated Press
