Welke vorm kunnen gebouwen aannemen in 2026?
Snel bedrijf vroegen architecten van enkele van de beste bedrijven over de hele wereld hoe zij dachten hoe de architectuur er in 2026 uit zou zien. Natuurlijk zal een gebouw dat in 2026 is ontworpen vrijwel zeker niet in 2026 worden voltooid, en de bouwtijdlijnen zijn notoir vloeiend.
Maar volgens experts zijn er enkele brede trends in architectonisch ontwerp die een duidelijke 2026-stempel zouden kunnen drukken op gebouwen die dit jaar zijn ontworpen, wanneer ze officieel worden geopend.
Dit is de vraag die we hebben gesteld aan een panel van ontwerpers en leiders uit de architectuurwereld: Hoe zullen de gebouwen die in 2026 zijn ontworpen er uit zien als ze uiteindelijk gebouwd zijn en wat zullen de belangrijkste factoren zijn die hun ontwerp zullen bepalen?
Geïntegreerd ontwerp
Na jaren van spektakel en merkgedreven architectuur is er, vooral in New York, behoefte aan gebouwen die eerder geïntegreerd en onvermijdelijk aanvoelen dan uniek en expressief. Architectuur die ervaring en bruikbaarheid belangrijker vindt dan heroïsche vorm zal (hopelijk) rustige, proportionele en materieel gefundeerde gebouwen opleveren.
—Trent Tesch, directeur, KPF
Complexiteit heroverwogen
Mensen moeten meer eisen van hun gebouwen. Onze gebouwde wereld kan en moet onze doeleinden op meer gerichte en gepersonaliseerde manieren dienen. Gebouwen zullen meer doen om tegemoet te komen aan de behoeften van mensen buiten de muren, in hun gemeenschappen, en zullen op meerdere fronten inclusiever zijn. Onze gebouwde ruimtes zullen iets zeggen over wie we collectief zijn en de beste kwaliteiten van onze samenleving vertegenwoordigen. Ze kunnen meer doen om mensen zich veilig te laten voelen, om te reageren op klimaatspecifieke kenmerken, om de perceptie van wat een gebouw zou moeten zijn, terwijl het op onverwachte manieren mooi zou moeten zijn, ter discussie te stellen. Zo zullen de beste gebouwen van de toekomst er uitzien en aanvoelen. In plaats van een complex ontwerp te ontwerpen omwille van zichzelf, zullen rijke en complexe gebouwen voortkomen uit de oplossing van deze veelheid aan omstandigheden, perspectieven en behoeften waarmee we sociaal worden geconfronteerd.
—David Polzin, uitvoerend directeur ontwerp, KanonOntwerp
Situatieplanning
Op de schaal van ons werk bij PAU zal iets dat volgend jaar wordt gebouwd, vanaf 2020 of 2021 worden ontworpen. Daarom is architectuur niet zoals mode of software: het kan eenvoudigweg niet op tijd worden geproduceerd om een tijdsgeest te weerspiegelen. Het werk van PAU is ‘situationeel’ in de zin dat het een spiegel en een venster is op de plaatsen en voorrechten waarin elk project zich bevindt. Het gaat dus net zo goed om waar, waarom en voor wie, als om wanneer. Dat gezegd hebbende, vindt er materiële vooruitgang plaats waardoor we de komende jaren bijvoorbeeld duurzamer beton en andere groenere materialen kunnen gebruiken.
—Vishaan Chakrabarti, oprichter, PAU
Architectuur wordt organisch
De gebouwen van 2026 zullen zachter en organischer zijn, met meer natuurlijke en koolstofarme materialen dan welke generatie hedendaagse gebouwen dan ook.
—Colin Koop, partner, NADEN
Vertrouwen opbouwen
Omdat ik nauw betrokken ben bij het ontwerpleiderschap voor een internationale studio, zie ik 2026 als een cruciaal moment voor de architectuur, een echt keerpunt. We worden allemaal geconfronteerd met de diepgaande en onvermijdelijke noodsituatie van kunstmatige intelligentiedat zal de manier waarop we werken, denken en leven veranderen; die transformatie is reëel en heeft consequenties. Maar voor mij is de dringende kwestie die mijn benadering van de gebouwde omgeving vandaag de dag vormgeeft, niet technologisch. Het is de toestand van ons sociale weefsel. We ontwerpen in een tijd van intense fragmentatie: een brokkelend burgervertrouwen, verzwakte instituties en een groeiend gevoel van ontkoppeling tussen mensen, tussen gemeenschappen en tussen de samenleving en de natuur.
In die context wordt de belangrijkste architectuur van 2026 niet bepaald door een bepaalde esthetiek, maar door de intentie en actie ervan. Wij bij Ennead hebben lang geloofd dat architectuur een maatschappelijke en culturele daad is en dat onze creatieve energie steeds meer verantwoordelijkheden op zich moet nemen die verder gaan dan programma en uitvoering, voorbij esthetiek en vorm. Ik geloof dat onze gebouwen worden gevraagd om te dienen als ankers van vertrouwen, plaatsen die de waarde van wetenschap, onderwijs, cultuur en het openbare leven opnieuw bevestigen.
Design in onze hedendaagse samenleving moet prioriteit geven aan openheid en stabiliteit, instellingen versterken als plaatsen van collectieve kennis en gedeelde waarden, omgevingen creëren die gemeenschap aanmoedigen, hoop inspireren en optimisme belichamen. Design moet een daad van geruststelling worden: dat kennis ertoe doet, dat cultuur blijft bestaan en dat het nog steeds de moeite waard is om in de publieke sfeer te investeren. Deze verschuiving vereist dat architecten diep nadenken over menselijk gedrag, psychologie en sociale dynamiek, en architectuur zien als een langetermijnbijdrage aan het historische record, en niet alleen als een reactie op een opdracht. Als architectuur deze vragen niet esoterisch kan beantwoorden, maar als een actieve deelnemer aan de mondiale ethiek, dan geloof ik dat de gebouwde omgeving een belangrijke rol kan spelen – hoe bescheiden ook – bij het helpen genezen van enkele van de breuken waarmee we vandaag de dag leven.
—Thomas J. Wong, ontwerppartner, Ennead Architecten
Multifunctionele architectuur
Gebouwen die in 2026 worden ontworpen, zullen een weerspiegeling zijn van de toenemende druk op allerlei soorten nieuwe ontwikkelingen om aan de steeds grotere behoeften te voldoen. We verwachten dat architectuur multifunctioneel en adaptief zal worden, gevormd door koolstof- en materiaalbeperkingen, levenscyclusprestaties, klimaatbestendigheid en langetermijnwaarde. De meest aansprekende projecten zullen zich niet alleen door de vorm aankondigen; ruimtelijk plezier en vindingrijkheid staan centraal. Er is een fundamentele behoefte aan vreugde en inspiratie op de plaatsen die we kunnen creëren om het dagelijks leven gemakkelijker te maken. In veel gevallen zal de meest radicale keuze zijn om met minder te bouwen, nog meer te hergebruiken en te ontwerpen op een manier die verandering van anderen aanmoedigt.
—Claire Weisz, oprichter en directeur, WXY-architectuur + stedenbouwkundig ontwerp
