Een wetsvoorstel dat in de wetgevende macht van de staat Washington is ingediend, zou werkgevers verbieden werknemers te verplichten of onder druk te zetten om een microchip te gebruiken, een praktijk die wetgevers willen verbieden voordat het een probleem wordt.
Huiswetsvoorstel 2303 werd deze week voorgefilterd door Reps. Brianna Thomas (D-34) e Lisa Parshley (D-22).
Het wetsvoorstel zou werkgevers verbieden om van werknemers te eisen, eisen of dwingen om microchips in hun lichaam te laten implanteren als arbeidsvoorwaarde en zou het gebruik van tracking- of onderhuidse identificatietechnologie voor werkplekbeheer of -bewaking verbieden.
Het heeft tot doel de privacy en de fysieke autonomie van werknemers te beschermen door strenge straffen op te leggen voor overtredingen, waaronder civielrechtelijke boetes vanaf $10.000 en het recht voor benadeelde werknemers om schadevergoeding en voorlopige voorzieningen te eisen.
Hoewel er geen geval bekend is waarin een werkgever dergelijke actie vereist, vertelde Thomas aan GeekWire dat het wetsvoorstel een preventieve maatregel is.
“We pakken dit probleem aan omdat de praktijk van het aanvragen van deze chips te gevaarlijk is om te wachten tot deze in Washington wordt gepresenteerd”, zei hij donderdag per e-mail. “Een werknemer met een microchip is niet langer een werknemer – hij wordt feitelijk ontmenselijkt en omgezet in bedrijfsapparatuur.”
DE Carnegie Council on Ethics in International Affairs meldde dat internationaal meer dan 50.000 mensen ervoor hebben gekozen microchip-implantaten te ontvangen bladertoetsencreditcards en meer. De organisatie merkte op dat de technologie vooral populair is in Nederland Zwedenwaar chipimplantaten op grotere schaal worden geaccepteerd voor toegang tot sportscholen, e-tickets voor openbaarvervoersystemen en voor het opslaan van contactinformatie voor noodgevallen.
HB 2303 zou een nieuwe sectie toevoegen aan hoofdstuk 49.44 van de herziene Code van Washington (RCW), getiteld ‘Overtreding – Verboden praktijken’. Het hoofdstuk dient als referentiepunt voor arbeidsregelgeving die specifieke oneerlijke of illegale activiteiten door werkgevers, werknemers en werknemersvertegenwoordigers definieert en verbiedt.
De wetgeving is vergelijkbaar met wetten die zijn aangenomen in Arkansas, Californië, Missouri, Montana, Nevada, New Hampshire, North Dakota, Oklahoma, Utah, Wisconsin, Indiana, Alabama en Mississippi.
“Werknemers kunnen niet legitiem instemmen met een programma vanwege de machtsdynamiek tussen hen en de werkgever”, aldus Thomas. “Geïmplanteerde chips horen niet thuis in een werkomgeving.”
Volgens de Carnegie Council is Nevada “waarschijnlijk de meest restrictieve” op het gebied van microchip-implantaten en permanente identificatiemarkeringen. De wet verbiedt mensen er vrijwillig voor te kiezen dergelijke markeringen in Nevada te ontvangen.
Thomas zei dat HB 2303 niet zo ver gaat als de beperkingen van Nevada, en merkte op dat werknemers nog steeds vrij zouden zijn om hun eigen keuzes te maken buiten de werkplek.
Thomas zei dat hij gelooft dat bedrijven de technologie uiteindelijk bij hun werknemers zullen introduceren door hen te vertellen dat het handiger en eenvoudiger is – u hoeft zich geen zorgen te maken dat u uw toegangsbadge op het werk vergeet, enz.
“Gemak leidt er vaak toe dat mensen de dingen te beperkt zien en niet het grote plaatje zien”, zegt hij. “De machtsdynamiek tussen een werkgever en een werknemer maakt echte, niet-dwingende toestemming onmogelijk. Het gaat erom ervoor te zorgen dat werknemers niet alleen de keuze hebben, maar ook alle factoren in overweging nemen wanneer deze programma’s aan hen worden gepresenteerd.”
De Carnegie Council heeft ook gerapporteerd over de zorgen over privacy, gegevensbeveiliging en gezondheid die microchips met zich meebrengen, onder meer van technologen die zich zorgen maken over IoT-kwetsbaarheden in sensoren en netwerkarchitectuur die door hackers kunnen worden uitgebuit.
Terwijl het voorstel van Washington zich richt op eenvoudige RFID-tags (radiofrequentie-identificatie), wordt een meer geavanceerde golf van ‘brain-computer interfaces’ (BCI’s) snel mainstream.
Elon Musk wil het productie verhogen van zijn Neuralink-brein-computerinterfacechips in 2026. Hij voorziet dat de technologie mensen met neurologische aandoeningen kan helpen en uiteindelijk mensen in staat kan stellen rechtstreeks met computers te communiceren. Het bedrijf is van plan het chirurgische implantaatproces vrijwel volledig geautomatiseerd te maken om de procedure op te schalen.
Washington’s HB 2303 zal op 14 januari in het openbaar worden besproken in de House Labour and Workplace Standards Committee.
