MYSTERIEUZE gesneden symbolen die over de hele wereld worden gevonden, kunnen wijzen op een verloren menselijke beschaving die 40.000 jaar teruggaat.
Matthew LaCroix beweert ‘baanbrekend bewijs te hebben gevonden van een verloren beschaving’ die de menselijke geschiedenis radicaal zou kunnen herschrijven.
In gesprek met de Daily Mailhij zei dat de ontdekking oude symbolen die op meerdere continenten zijn gevonden met elkaar verbindt en deze tussen 38.000 en 40.000 jaar geleden dateert.
LaCroix stelt dat deze beschaving een geavanceerde code verborg in de geometrie, symboliek en het ontwerp van monumenten over de hele wereld om haar kennis te behouden vóór catastrofale gebeurtenissen.
Hij gelooft dat de beschaving kosmische cycli volgde, mondiale rampen anticipeerde en leringen over de menselijke oorsprong, de structuur van het universum en het goddelijke bestaan in monumenten en heilige plaatsen verwerkte.
Zijn onderzoek begon nadat hij terugkerende kenmerken had opgemerkt die over de hele wereld in oude stenen waren uitgehouwen, waaronder gigantische T-vormen, inkepingen met drie niveaus en getrapte piramides.
“Deze specifieke symbolen zijn gebouwd in verschillende grootteverhoudingen, en de symbolen zijn te vinden in oude stenen over de hele wereld. Ze zouden niet moeten bestaan; geen enkele cultuur zou een platformoverschrijdend platform moeten hebben”, zei LaCroix.
De symbolen verschijnen op locaties variërend van Türkiye tot Zuid-Amerika.
Volgens LaCroix ligt hun oorsprong in het oosten van Türkiye, met name op een plek die bekend staat als Ionis in de regio van het Van-meer.
Terugkerende motieven zoals gigantische T-vormen, getrapte piramides, omgekeerde piramides, leeuwen en heilige geometrie verschijnen in Ionis in hun grootste concentratie.
LaCroix beweert dat het de vroegst bekende bron van symbolen, architectuur en leringen is, en dateert de site ongeveer 40.000 jaar geleden.
Het nabijgelegen Kefkalesi, zegt hij, biedt een van de duidelijkste voorbeelden om zijn theorie te ondersteunen.
Een basaltsculptuur van vier bij vier voet, bekend als het Kefkalesi-reliëf, bevat een complexe iconografie die symbolen weerspiegelt die te vinden zijn op Ionis en andere locaties over de hele wereld.
“Dit reliëf werd een van de belangrijkste artefacten voor mijn onderzoek”, zei LaCroix.
“Het verbindt Egypte opnieuw met deze regio en stelt ons in staat het mondiale model opnieuw te ontwerpen.”
Hij gelooft dat het reliëf heeft geholpen het symbolische systeem te verduidelijken en zijn analyse van vergelijkbare structuren in de Tempel van de Sfinx in Egypte te versnellen.
Reguliere archeologen zijn het daar echter absoluut niet mee eens.
Ze dateren de locaties aan het Van-meer uit de Urartiaanse periode, waardoor de mogelijkheid van een mondiale beschaving voorafgaand aan de ijstijd wordt uitgesloten, een conclusie die LaCroix betwist.
Er is momenteel geen peer-reviewed onderzoek dat zijn datingvoorstel ondersteunt.
LaCroix zei dat zijn eureka-moment in november 2025 kwam toen hij een foto van de Tempel van de Sfinx bekeek.
Hij beweert dat het beeld onthulde wat volgens hem een omgekeerde piramide is, ingebed in de structuur.
‘Daar, voor me. Het was alsof ik het nog nooit eerder had gezien’, zei hij.
“Er was nog de omgekeerde trappiramide, maar de rechterkant was afgebroken.”
Dit bracht hem ertoe het hele Gizeh-plateau te analyseren, waar hij beweert herhaalde omgekeerde trappiramides en gigantische T-vormen te hebben geïdentificeerd in de Tempel van de Sfinx, de Valleitempel en de dodentempels van Chefren en Menkaure.
Gebruikmakend van astronomische precessie en de voorgestelde uitlijning van de Sfinx met het sterrenbeeld Leeuw, dateert LaCroix de constructie op 12.000 of 38.000 jaar geleden, een volledige precessiecyclus eerder.
Hij verwerpt de jongere datum en haalt theorieën aan over catastrofale overstromingen die oppervlaktestructuren zouden hebben vernietigd.
Lacroix stelt verder dat dezelfde architectonische opstelling in Zuid-Amerika voorkomt bij dumaku en puma punku.
Centraal in zijn interpretatie staat wat hij een kosmogram noemt: een eeuwenoud geometrisch model dat de structuur van het universum weergeeft.
Hij stelt dat symbolen zoals trappiramides met drie niveaus, omgekeerde piramides en T-vormen gelaagde werkelijkheden coderen: de niet-fysieke onderwereld, het fysieke rijk en de hemelse rijken.
Volgens hem zijn er aanwijzingen dat mensen ooit als goddelijk werden beschouwd en diep verbonden waren met het bestaan zelf.
“We hebben eeuwenoud bewijs dat aantoont dat we goddelijke wezens zijn, verbonden met alles”, zei hij.
“We moeten in harmonie leven met de aarde en het universum.”
