Route 66. De naam zelf roept nostalgie op naar een eenvoudiger en vrijere periode in de Amerikaanse geschiedenis, toen roadies stopten voor een hotdog met ketchup en vervolgens richting okerkleurige zonsondergangen reden die boven de Mojave-woestijn hingen.
Sinds de aanleg in 1926 heeft de ‘Mother Road’ een mythische status verworven en trekt hij miljoenen bezoekers van over de hele wereld die graag willen proeven van het oude Amerika, waar snelheid vóór de snelweg de voorkeur gaf boven ervaring.
Voor Rhys Martin, die jarenlang met zijn camera heeft gereisd, is dat niet waar Route 66 om draait. Ja, je kunt terug in de tijd reizen en een glimp opvangen van Amerika, maar de route is in het verleden niet versteend. Hij ademt nog steeds.
“Route 66 is veel meer dan alleen een versie uit de jaren vijftig van de Amerikaanse geschiedenis”, zegt hij. “Het is anders, het evolueert, en ik zeg graag dat het niet uitmaakt wie je bent of waar je vandaan komt, ergens op Route 66 zul je je spiegelbeeld vinden.”
Martin, die leiding geeft aan de Route 66 behouden programma bij de National Trust for Historic Preservation, maakt deel uit van een groep voorstanders en natuurbeschermers die het verhaal rond Route 66 willen veranderen van een verhaal dat de weg als een spiegel naar het verleden schildert naar een verhaal dat het heden weerspiegelt, waar nog steeds veel gemeenschappen wonen en mensen nog steeds werken.
De missie van zijn team heeft nu zijn hoogtepunt bereikt Route 66 Terugspoelen: Een browsergebaseerde ervaring waarmee gebruikers 33 herkenningspunten langs de route kunnen passeren vanuit hun (virtuele) klassieke auto of motor. Je kunt aan het stuur draaien, een radiostation kiezen en zien hoe het Midpoint Cafe of U-Drop Inn er de afgelopen decennia uitzag.
De ervaring is ontwikkeld in samenwerking door Google Arts & Culture met de National Trust for Historic Preservation en maakt deel uit van een groter project centrum van de vertelling die leeft op het Google Arts & Culture-platform. Het team heeft de stockfoto’s omgezet in video’s met behulp van die van Google NAAR DE de Veo-videogenerator, componeerde de radiomuziek met behulp van het Lyria-muziekgeneratiemodel en schreef het radiocommentaar met Gemini. Het resultaat is een gesimuleerde reis die op de best mogelijke manier gebruik maakt van kunstmatige intelligentie: om het verhaal terug te brengen naar de mensen en de menselijke ervaring te benadrukken die de reis vandaag de dag nog steeds vormgeeft.
Route 66: Een “corridor van verhalen”
Martin zag de straat voor het eerst door de lens van een camera. Toen hij opgroeide in Tulsa, Oklahoma, had hij gehoord over Route 66, maar kende hij alleen de algemene contouren ervan. Op een dag in 2013 stapte hij in de Mustang van zijn overleden vader en reed naar Miami, Oklahoma, om het Coleman Theatre te fotograferen, een vaudeville-theater uit 1929 met een gevel ‘zo sierlijk dat het niets met de stad Miami te maken had’, herinnert hij zich. De verrassende ontdekking deed hem nadenken: Wat lag er nog meer op de snelweg?
Martins nieuwsgierigheid leidde hem op een twee jaar durende reis over Route 66, die uitmondde in een tien jaar durende liefdesrelatie met de mensen die hij onderweg ontmoette. ‘Eindelijk besefte ik dat het een gang vol verhalen is’, zegt hij.
Een van de grootste misvattingen over Route 66 is dat bestemmingen langs de route in spooksteden zijn verdwenen. De aanleg van het snelwegsysteem in de jaren vijftig en zestig, gevolgd door de ontmanteling van de route in 1985, heeft ongetwijfeld veel van deze steden van hun functie beroofd. Naarmate het reizen is geëvolueerd en de snelheid van auto’s is toegenomen, is de behoefte aan frequente benzinestations en motels afgenomen. De overheid heeft gedesinvesteerd. Mensen verlieten de steden.
Maar niet iedereen is weg. In Tulsa vinden ondernemers het leuk Maria Beth Babcock ze hebben jarenlang delen van de weg nieuw leven ingeblazen. In 2019 transformeerde hij het historische Pemco-tankstation in een cadeauwinkel genaamd Buck Atom’s Cosmic Curios, compleet met twee zeer rechte, zes meter hoge mascottes die ook dienst doen als attracties langs de weg.
Datzelfde jaar renoveerden de Nederlandse ondernemer Sebastiaan de Boorder en zijn vrouw Anna Marie Gonzalez het Aztec Motel uit 1919 in Seligman, Arizona, dat heropend werd als het Azteeks motel en creatieve ruimte in 2021. “Er vindt nog steeds zoveel ontwikkeling plaats op Route 66, en het meeste is te danken aan mama en papa die er altijd van hebben gedroomd een bedrijf op Route 66 te hebben”, zegt Martin.
Tegenwoordig ziet de Amerikaanse droom die ooit Route 66 definieerde er anders uit. Sommigen zullen misschien zeggen dat het helemaal niet bestaat. Maar voor Martin blijft hij langs de Moederweg wonen.
“Ik ben het ermee eens dat de Amerikaanse droom niet meer zo impactvol is als hij ooit was,” vertelt hij me, “maar op Route 66 vind je nog steeds mensen die het cliché geloven dat Route 66 vrijheid betekent, en die hun verhaal toevoegen aan deze snelweg nu deze de tweede eeuw ingaat.”
Kunstmatige intelligentie vult ‘hiaten in het archiefgeheugen’
Route 66 nadert nu zijn honderdjarig bestaan. Volgend jaar zullen verschillende bestemmingen langs de route uitbreken in caravans en autoparades om de erfenis van de route te vieren. Maar voor het team achter Route 66 Rewind is het doel niet alleen om het verleden te vieren, maar ook om de volgende generatie te stimuleren.
“Behoud creëert”, zegt Martin, waarbij hij opmerkt dat elke keer dat een gebouw wordt bewaard, dit de verbinding activeert die mensen ermee hadden, waardoor jongeren worden geholpen bij het gesprek. “Zo inspireer je de volgende generatie om hun eigen verhaal toe te voegen aan deze lange geschiedenis.”
Met zijn AI-aangedreven functies en leuke UX presenteerde Route 66 Rewind zichzelf als een manier om het verhaal spannend te maken voor jongeren. Maar toen het team ging zitten om het verhaal te vertellen, beseften ze dat ze niet wisten hoeveel van deze plaatsen er in hun hoogtijdagen waren, afgezien van een paar archieffoto’s. Kunstmatige intelligentie is een manier geworden om wat Amit Sood, oprichter en directeur van Google Arts & Culture, ‘hiaten in het archiefgeheugen’ noemt, op te vullen.
Het Google-team werkte samen met het National Trust-team om zwart-witfoto’s en schriftelijke rapporten te verzamelen die ze konden gebruiken om de AI aan te sturen, waarbij elk resultaat werd vergeleken met de experts van de Trust.
De resulterende video’s dienen als miniatuurtijdcapsules van een vervlogen tijdperk. In Collinsville, Illinois, kun je de stroom ketchupflessen volgen op een transportband in de inmiddels ter ziele gegane ketchupfabriek van Brooks Foods. In Lebanon, Missouri, kun je een kijkje nemen in het inmiddels gesloten Munger Moss Motel, met zijn iconische neonreclame dat flikkert onder de zon uit de jaren zestig.
Maar zoals Sood opmerkt, inspireren deze dromerige momentopnamen je ook om te bewaren. De hoop is dat de door AI aangedreven weergave van bijvoorbeeld het Threatt Filling Station, het enige benzinestation dat eigendom was van en geëxploiteerd werd door zwarte mensen tijdens het Jim Crow-tijdperk, je interesse genoeg wekt om het verhalencentrum te bezoeken en Leer meer over de ambachtslieden die nu bezig zijn met het herstellen van de ‘giraffensteen’-buitenkant van het gebouw.
Volgend jaar wordt Route 66 waarschijnlijk aangewezen als National Historic Trail. De aanwijzing, gesteund door leden van zowel het Amerikaanse Huis als de Senaat, zou kunnen bijdragen aan het behoud van de historische route, het stimuleren van het toerisme en het ondersteunen van lokale economieën in de aanloop naar het honderdjarig bestaan van de snelweg.
In de tussentijd zal het op AI gebaseerde platform misschien zowel binnenlandse als buitenlandse toeristen stimuleren om op pad te gaan en te zien hoe de mythe overleeft. “Het doel is om de auto op straat te laten rijden en meer mensen erbij te betrekken”, zegt Martin. “Het zal een geweldig feest zijn (volgend jaar), maar het zal zeker niet het einde zijn. Het zal het begin zijn van de volgende 100 jaar.”
