De politieke reis van Tulsi Gabbard is allesbehalve eenvoudig geweest.
Als tiener werkte hij voor zijn vader, een prominente anti-homo-activist, en voor zijn politieke organisatie tegen het homohuwelijk. In 2002 werd ze gekozen in het Huis van Afgevaardigden van Hawaï en werd ze op 21-jarige leeftijd de jongste persoon die in de wetgevende macht diende.
Gabbard was een Democraat en dat bleef zo gedurende twee decenniaterwijl hij van het staatshuis naar de gemeenteraad van Honolulu naar het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden fietste.
In 2020, ze stelde zich kandidaat voor het presidentschapafstand doen van zijn anti-LGBTQ-opvattingen e verontschuldigt zich voor zijn vorige functie. Het was een acoliet van Bernie Sanders en een felle criticus van Donald Trump en vooral zijn buitenlands beleid. Op een gegeven moment meldde ze hem voor “Saoedi-Arabië’s bitch zijn.”
Nu is Gabbard MAGA tot op haar blote voeten.
Ondanks geen duidelijke kwalificatie, behalve zijn kruiperige optredens op Fox News – Trump koos haar als directeur van de nationale inlichtingendienst, de spionagechef van het land. Zonder aardse reden was Gabbard vorige week aanwezig toen de FBI een zware inval uitvoerde in het verkiezingsbureau van Fulton County in Georgia. een bizarre theorie nastreven de verkiezingen van 2020 zijn van Trump gestolen.
In plaats van bijvoorbeeld stil te staan bij de laatste inlichtingengegevens uit Oekraïne of Gaza, hield Gabbard de wacht terwijl een team van officieren in kogelvrije vesten honderden dozen met stembiljetten en ander verkiezingsmateriaal wegvoerde.
Dit zal het thuisland veilig houden.
Maar hoe bizar en onverklaarbaar het ook was, Gabbards aanwezigheid buiten Atlanta had een zekere betekenis. Ze houdt zich al heel lang bezig met gekke complotten. En ze zal buigen, als een wuivende palmboom, ongeacht in welke richting de heersende wind waait.
Sommigen noemen haar de ‘Manchurische kandidaat’, zegt John Hart, communicatieprofessor aan de Hawaii Pacific University, verwijzend naar de kneedbare code in de beroemde politieke thriller. In een andere wereld, zo suggereerde hij, zou Gabbard misschien de running mate van Sanders zijn geweest.
“Er is enige flexibiliteit voor nodig om te denken dat iemand die de Democratische vice-president had kunnen zijn nu in het kabinet van Trump zit”, merkte Hart op.
De taak van directeur van de nationale inlichtingendienst: een functie die is gecreëerd om enkele van de mislukkingen aan te pakken die hiertoe hebben geleid de aanslagen van 11 september – is om op te treden als de belangrijkste inlichtingenadviseur van de president en grote hoeveelheden buitenlandse, militaire en binnenlandse informatie te synthetiseren om het land te helpen verdedigen en zijn belangen in het buitenland te beschermen.
Het heeft ook absoluut niets te maken met de herbespreking van de Amerikaanse verkiezingen zorg voor gekwetste gevoelens Van een president met een uienvel.
Werk wel het moet onpartijdig en apolitiek zijnwat duidelijk zou moeten zijn. Maar het moet gezegd worden in deze tijd waarin alle wegen (en de acties van elk lid van de regering) naar Trump leiden: zijn ego, zijn grillen EN zijn onzekerheden.
Er waren genoeg tekenen dat Gabbard dat was een buitengewoon slechte keuze voor de chef van de inlichtingendienst.
Zij hij gaf de NAVO en de regering-Biden de schuld voor de Russische invasie van Oekraïne. Hij betoogde dat de Verenigde Staten gevaarlijke biologische laboratoria in het land financierden – “waarmee valse Russische propaganda werd nagebootst”, in de woorden van de toenmalige senator Mitt Romney uit Utah.
Hij verzette zich tegen Amerikaanse hulp aan de rebellen die tegen Bashar Assad vochten, had een ontmoeting met de toenmalige Syrische dictator en verdedigde hem tegen beschuldigingen hij gebruikte chemische wapens tegen zijn eigen volk.
Ze verdedigde zichzelf Eduard Snowden EN Julian Assangebeschuldigd van het brein achter twee van de grootste lekken van inlichtingengeheimen in de Amerikaanse geschiedenis.
Toch was Gabbard dat wel ternauwernood bevestigd door de Senaat52 tegen 48. De stemming, vrijwel geheel langs partijlijnen, was een ongunstig begin en sindsdien is niets erin geslaagd het terecht wantrouwen van de wetgevers weg te nemen.
Trump negeerde de getuigenis van Gabbard aan het Congres over de nucleaire capaciteiten van Iran – “Het kan me niet schelen wat ze zei” – en bombardeerde de nucleaire installaties van het land. De vermeende het hoofd van de inlichtingendienst was blijkbaar niet relevant In afschaffen door het bestuur De voormalige Venezolaanse president Nicolás Maduro.
Haar bizarre aanwezigheid in Georgië – waar Gabbard naar verluidt ervoor zorgde dat FBI-agenten de president na de inval belden – lijkt niets meer dan een manier om weer in haar goede gratie te komen.
(Afzonderlijk meldde de Wall Street Journal deze week dat een Amerikaanse inlichtingenfunctionaris een klacht had ingediend tegen Gabbard, verwikkeld in een geschil over het delen van details met het Congres.)
De Californische senator Adam Schiff zei dat het “voor iedereen duidelijk was dat Gabbard niet over de capaciteit en geloofwaardigheid beschikt” die nodig is om de inlichtingengemeenschap van het land te leiden.
“Ze is buitenspel gezet door het Witte Huis, genegeerd door instanties en heeft geen geloofwaardigheid bij het Congres”, schreef de Democraat in een e-mail. Ze reageerde door de Grote Leugen van Trump na te praten ‘compleet door zich te verkleden als undercoveragent in Fulton County en alle regels en voorschriften te overtreden door de president van de Verenigde Staten in contact te brengen met wetshandhavers die een bevel uitvoeren. De enige bijdrage die Tulsi Gabbard nu kan leveren zou zijn aftreden.’
Op Hawaï staat de voormalige congresvrouw al jaren in een slecht daglicht.
“Het begon allemaal met kritiek op president Obama” – een gerespecteerde inwoner van Hawaï – over buitenlands beleid “en het gevoel op Hawaï dat ze meer geïnteresseerd was in het verschijnen in de nationale media dan in het werken voor de staat”, zegt Colin Moore, hoogleraar politieke wetenschappen aan de Universiteit van Hawaï en ook al jarenlang Gabbard-watcher.
“Hawaï-politici zijn dat, op enkele uitzonderingen na, vaak wel soort ondramatische zakenlieden“Niet het soort dat nationale aandacht krijgt”, zei Moore. ‘Het doel is om de anciënniteit te vergroten en voordelen voor de staat te brengen. En dit is nooit het model geweest dat door Tulsi werd gevolgd.
Volgens Honolulu Civil Beat, een non-profit nieuwsorganisatie over de hele staat, zijn er de afgelopen jaren, toen ze in de baan van Trump terechtkwam, weinig waarnemingen van Gabbard op Hawaï gebeurd. Niet dat dit in een diep democratische staat vreselijk gemist is.
“Ik heb minder liefdadige mensen horen zeggen: ‘Laat de deur niet op je rug slaan als je naar buiten gaat'”, zei Hart.
Maar het is niet zo dat de opkomst van Gabbard tot inlichtingendirecteur het verlies van Hawaï en de winst van Amerika was. Het was ook een verlies voor Amerika.
