Valentino, die maandag op 93-jarige leeftijd overleed, laat een blijvende erfenis na vol beroemdheid, glamour en, in zijn woorden, weten wat vrouwen willen: “wees mooi”.
De kracht van de Italiaanse mode deed het zijn droom veiliggesteld om een blijvende impact te hebben, beter dan Karl Lagerfeld en Yves Saint Laurent.
Valentino stond bekend om zijn unieke mix van gedurfde, kleurrijke Italiaanse mode en elegant Frans hoge mode-de langste niveau van vakmanschap in de modemet uitzonderlijke details en strenge normen voor professioneel maatwerk.
De samensmelting van deze stijlen om Valentino’s kenmerkende silhouet te creëren heeft zijn stijl onderscheidend gemaakt. Valentino’s stijl was gereserveerd en gedurende zijn hele carrière vertrouwde hij op stijl hoge mode vaardigheden die hij had ontwikkeld, waarbij hij zijn kenmerkende stijl behield terwijl hij vijf decennia lang zijn modehuis leidde.
Maar hij was zeker niet zonder controversiële meningen over vrouwelijke schoonheid.
Word de ontwerper
Valentino Clemente Ludovico, geboren in Voghera, Italië, in 1932, begon zijn carrière al vroeg, wetende vanaf jonge leeftijd dat hij mode zou nastreven.
Hij tekende al op jonge leeftijd en studeerde mode tekening aan het Santa Marta Fashion Design Institute in Milaan voordat hij zijn technische tekenvaardigheden aanscherpte aan de École de la Chambre Syndicale de la Couture Parisienne, de modevakvereniging, in Parijs.
Hij begon zijn carrière in de mode aan twee belangrijke Parijzenaars hoge mode huizen, eerst van Jean Dessès en daarna verhuizen naar Guy Laroche.
In 1959 opende hij zijn eigen modehuis in Italië.
Zijn vroege werken hadden een sterke Franse invloed met eenvoudige, strakke ontwerpen en complexe silhouetten en constructies. Zijn vroege werken hadden kleur en een meer minimalistische benadering geblokkeerd, voordat zijn Italiaanse cultuur echt naar voren kwam in zijn collecties.
Hij behaalde aanvankelijk succes via zijn verbindingen aan de Italiaanse filmindustrie, waaronder het aankleden van Elizabeth Taylor toen ze verscheen in Cleopatra (1963).
Valentino betrad het wereldtoneel tijdens zijn eerste optreden in Palazzo Pritti in Firenze in 1962.
Zijn meest opvallende collectie uit die tijd kwam er in 1968 bij De Witte Collectieeen serie shift-jurken en klassieke jasjes. De collectie was verrassend: helemaal in het wit, terwijl het in Italië vooral om kleuren draaide.
Het groeide snel in internationale populariteit. Het was geliefd bij Europese beroemdheden en een elitegroep vrouwen die bereid waren geld uit te geven: de kleding kostte duizenden dollars.
In 1963 heeft hij reisde naar de Verenigde Staten om Hollywoodsterren aan te trekken.
De Valentino-vrouw
Valentino’s wens was om vrouwen mooi te maken. Hij zeker beroemdheden uit de A-lijst aangetrokken om het te doen. De Valentino-vrouw was iemand die zich gedroeg met het vertrouwen en de elegantie van een dame.
Valentino wilde vrouwen de aandacht zien trekken met zijn klassieke silhouetten en evenwichtige proporties. Valentino heeft vrouwen als Jackie Kennedy, Audrey Hepburn, Julia Roberts, Gwyneth Paltrow en Anne Hathaway gekleed.
Zijn aristocratische smaak erfde ideeën over schoonheid en oude Europese stijl, in plaats van te innoveren met nieuwe trends. Zijn kenmerkende stijl bestond uit formele ontwerpen die het vermogen hadden om stilletjes te intimideren, waaronder de onverzadigbare rode Valentino.
Rood was een kenmerkende kleur van zijn collecties. De kleur straalde vertrouwen en romantiek uit, zonder af te leiden van de schoonheid van de vrouw.
Franse invloed
Omdat hij een Franse opleiding had gevolgd, kende Valentino de regels van de couture goed.
Met deze ervaring was hij een van de eerste Italiaanse ontwerpers slagen in Frankrijk als buitenstaander met de lancering van zijn eerste Parijse collectie in 1975. Deze Parijse collectie bevatte meer ontspannen silhouetten met veel lagen, spelend met het casual karakter van de mode.
Terwijl zijn ontwerpbasis in Rome lag, werden veel van zijn collecties de daaropvolgende vier decennia in Parijs tentoongesteld. De Italiaanse cultuur vermengd met Parijse technische details hoge mode maakte Valentino de ontwerper die hij was.
Gedurende zijn hele carrière hebben zijn ontwerpen vaak het klassieke bustesilhouet behouden, gecombineerd met opvallende Italiaanse kleuren of texturen.
In tegenstelling tot sommige hedendaagse ontwerpers zijn de collecties van Valentino niet elk seizoen radicaal veranderd. In plaats daarvan bleven ze het vakmanschap en de hoge couturenormen handhaven.
“Extreem mooi‘ is vaak Valentino’s functieomschrijving, maar toch heeft hij deze toewijding aan hoge normen van schoonheid gezien kritiek van de sector. In 2007 verdedigde Valentino de trend van zeer dunne vrouwen op de catwalks door te zeggen dat wanneer “meisjes dun zijn, de kleding aantrekkelijker is.”
Critici zeggen dat zijn ontwerpen de uitsluiting versterken en mode blokkeren voor degenen die zich niet conformeren aan de traditionele schoonheidsnormen.
Valentino’s catwalks zijn pas onlangs begonnen Ze hebben meer middelgrote lichamen en hun definitie van schoonheid uitbreiden.
Valentino’s verkoop van $ 300 miljoen
Het modemerk Valentino verkocht voor $ 300 miljoen in 1998 naar Holding di Partecipazioni Industriali, waar Valentino tot de zijne nog steeds ontwerpt pensioen in 2007.
Valentino verkocht om de omvang van zijn merk te vergroten: hij wist dat zonder de steun van een groter bedrijf het onmogelijk zou zijn om op eigen kracht te overleven. Na Valentino’s pensionering werd het modehuis nog steeds geleid door andere creatieve directeuren.
Valentino zal een blijvende erfenis nalaten als Italiaanse ontwerper die het lawaai van de Fransen doorbrak hoge mode elite en maken naam voor zichzelf.
Het iconische Valentino-rood zal voor altijd herinnerd worden vanwege zijn glamour en zal voortleven met zijn erfenis. Een echte Romeinse visionair met ongeëvenaard vakmanschap.
Jay Marshall is hoogleraar modeontwerp aan de School of Design and Architecture van Swinburne Universiteit voor Technologie.
Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Het gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lees de origineel artikel.
