Als je door het winkelpad in de Westside Market op 23rd Street in Manhattan kijkt, merk je de displays misschien niet eens op. Ze zien eruit als papieren prijsetiketten en gebruiken, samen met een streepjescode, een lettertype in kalligrafiestijl dat we zijn gaan associëren met een bepaalde koopmansmentaliteit. Ze zijn niet bijzonder helder of flitsend. De enige aanwijzingen dat dit geen gewone plankstickers zijn, zijn een nauwelijks te onderscheiden gloeilampje en, op sommige, een kleine QR-code.
Dit zijn elektronische schaplabels, schermen met chip die sommige winkels nu gebruiken om productprijzen weer te geven. In tegenstelling tot hun papieren voorgangers worden de prijzen niet met inkt afgedrukt, maar weergegeven in pixels en kunnen ze op elk moment onmiddellijk veranderen. Etiketten worden ook geleverd met extra functies. Een LED-lampje kan gaan branden om iets aan te geven, bijvoorbeeld een product dat moet worden bijgevuld, legt Vusion uit, het bedrijf dat de labels heeft gemaakt die Westside Market nu gebruikt. QR-codes zijn ontworpen om klanten te helpen meer informatie over een product te vinden of te integreren met een gepersonaliseerde boodschappenlijst die iemand heeft.
Natuurlijk zijn deze labels dat niet Zodra labels, maar eindpunten van een veel grotere inspanning om elke manier waarop we nu met producten omgaan te digitaliseren. “Er is een netwerk in de winkel. Je stuurt de informatie die je wilt doorgeven naar de labels, en dat is alles”, zegt Finn Wikander, chief product officer bij Pricer, een ander bedrijf dat ESL’s maakt in de hoop ze tot een vast onderdeel van het winkelen in de 21e eeuw te maken.
Het is geen verrassing dat elektronische schapetiketten een brandpunt zijn geworden van de ongerustheid van consumenten. De bedrijven die de apparaten verkopen en de winkels die ze kopen, zeggen dat de technologie niet bedoeld is om mensen af te zetten, maar om het makkelijker te maken om hun bedrijf te runnen. Door prijswijzigingen te automatiseren, worden de uren besteed aan het vervangen van etiketten geëlimineerd. Het maakt het ook gemakkelijker om op nieuwe tarieven te reageren of rekening te houden met de stijgende inflatie.
Maar in een bange wereld dynamische prijzenElektronische labels in de schappen lijken voor sommigen misschien een teken van digitalisering, een symptoom van de vergevorderde campagnes van Silicon Valley om ogenschijnlijk alle elementen van de handel te vereenvoudigen en te stroomlijnen. Congresleden deden dat ook argwaan gewekt over de technologie, met het argument dat deze prijsmanipulatie en discriminatie mogelijk maakt, vooral omdat dit in de Verenigde Staten steeds gebruikelijker wordt.
“Als we aan fysieke winkels dachten, waren de prijzen historisch gezien relatief stabiel”, zegt Vicki Morwitz, hoogleraar aan de Columbia Business School en zich richt op marketing en consumentengedrag, zegt hij Snel bedrijf. “Deze elektronische schaplabels weerleggen de veronderstelling dat de prijzen minder stabiel zijn. Zelfs als de gemiddelde prijzen niet noodzakelijkerwijs stijgen, kan de instabiliteit van de schappen een psychologisch omslagpunt worden.”
Alles gescreend
Sommige bedrijven verkopen deze technologie als onderdeel van grotere bedrijfssoftwarepakketten. Er is Pricer, een Zweeds bedrijf, en Vusion, gevestigd in Frankrijk. Solum opereert vanuit Zuid-Korea en ook Opticon, bekend van barcodescanners, zit in de mix. U kunt ook elektronische schapetiketten kopen, ehmklaar voor gebruik en geïntegreerd in het Bluetooth-netwerk van een winkel, geen opstarten van een bedrijf vereist.
De presentatie van deze apparaten is precies wat zoveel shoppers van streek maakt: elektronische schaplabels maken het voor winkels veel gemakkelijker om prijzen dynamisch en vaker te wijzigen. De bedrijven die deze tools maken en distribueren, zeggen dat er legitieme redenen zijn om dit te doen. Een winkel kan bijvoorbeeld de prijzen verhogen als leveranciers de kosten verhogen of de kosten snel verlagen wanneer een product de houdbaarheidsdatum nadert.
ESL’s zorgen er ook voor dat ketens de prijzen consistent kunnen houden op alle locaties en sneller kunnen reageren op concurrenten (vooral handig in een tijd waarin klanten al smartphones bij zich hebben om prijzen tussen winkels te vergelijken). “De meeste consumenten zijn tegenwoordig gewend zichzelf te scannen of ChatGPT of Gemini te gebruiken om de beste deal te vinden of prijsvergelijkingssites te gebruiken”, zegt Pricer’s Wikander.
Dan is er de bevalling. Medewerkers kunnen uren bezig zijn met het vervangen van etiketten bij prijsstijgingen of verkopen. “Het idee is om mensen te bevrijden van heel saaie taken in een winkel. Het veranderen van prijzen zou daar één van kunnen zijn. Het uitvoeren van promoties zou daar één van kunnen zijn”, zegt Loïc Oumier, marketingmanager bij Vusion. Er zijn ook regelgevingsoverwegingen: Frankrijk heeft bijvoorbeeld een wet aangenomen die vereist dat de prijzen aan de kassa overeenkomen met de geadverteerde prijzen in de gangpaden, wat winkels in dat land ertoe aanzette de technologie over te nemen, zegt Wikander.
Nu verspreiden ze zich op grotere schaal in de Verenigde Staten, vooral in grote ketens. Vusion zegt dat de labels in gebruik zijn bij Fresh Market, Mattress Firm en Leon’s in Canada. Walmart, dat weigerde commentaar te geven op dit verhaal, aangekondigd in 2024 dat het elektronische labels in de schappen zou gaan installeren, met plannen om de technologie van Vusion tegen eind 2026 naar meer dan 2.000 winkels te brengen. Tests of uitrol zijn verschenen bij Whole Foods, Schnucks en zelfs kleinere retailers zoals Westside Market.
De receptie kan zijn bevriezen. Hoewel er scenario’s zijn, zoals Uber-ritten en vliegtickets, waarin consumenten snel veranderende kosten zijn gaan accepteren, lijkt de praktijk vaak schokkend. Die spanning was duidelijk zichtbaar in 2024, toen Wendy’s kreeg te maken met een terugslag na de aankondiging van plannen om digitale menu’s te installeren en later te beloven dat dit geen hoge prijzen voor hamburgers zou introduceren. Het winkelend publiek maakt zich ook zorgen over prijsopdrijving, waarbij detailhandelaren tijdens noodsituaties hun prijzen verhogen. “Buit consumenten uit als ze geen echte alternatieven hebben of slechts beperkte alternatieven hebben”, zegt Morwitz uit Columbia. “Het probleem is dat consumenten zich uitgebuit kunnen voelen lang voordat een econoom zou zeggen dat dit het geval is.”
Er bestaat ook begrijpelijke angst dat de technologie bedoeld is om banen te schrappen. Sommige werknemers, zoals binnen gerapporteerd De natieze zeggen dat de labels hun werk niet gemakkelijker maken, maar het ene soort werk vervangen door een andere vorm van algoritmische babysit. In tegenstelling tot papieren etiketten kunnen schermen kapot gaan en worden computerprogramma’s het slachtoffer van bugs en internetstoringen. Dit is blijkbaar gedaan door medewerkers van een winkelketen van Kroger, die de technologie ook heeft geïmplementeerd klaagde met het label “opwarmen” van de winkels. (Kroger reageerde niet Snel bedrijfverzoek om commentaar.)
Zorgen bereiken DC
Wetgevers hebben het opgemerkt. Democratische senatoren Elizabeth Warren uit Massachusetts en Bob Casey uit Pennsylvania schreef hij aan Kröger nadat het bedrijf had aangekondigd dat het de technologie zou introduceren, gebruikte het te midden van beschuldigingen gezichtsherkenning om verschillende prijzen aan verschillende klanten te tonen. In een antwoordbrief verkregen van Snel bedrijfKroger verdedigde de implementatie en zei dat ESL’s het hielpen bij het beheren van de 1,3 miljard prijsveranderingen die het jaarlijks doorvoert en dat het werknemers de ruimte gaf om klanten te bedienen. Paula Walsh, directeur retailactiviteiten van Kroger, ontkende in de brief dat het bedrijf gezichtsherkenning gebruikte of persoonlijke informatie van klanten verzamelde via tags.
“Kroger ontweek mijn vragen, maar bevestigde mijn voornaamste zorgen: het gebruikt elektronische schaplabels om de prijzen van levensmiddelen in realtime te wijzigen en verzamelt gegevens die kunnen worden gebruikt om de prijzen van levensmiddelen voor Amerikanen te verhogen”, zegt Warren. Snel bedrijf. “Ik zal blijven aandringen om ervoor te zorgen dat er geen misbruik wordt gemaakt van de consumenten, terwijl ze hard werken om voedsel op tafel te krijgen.”
Wikander verwerpt op zijn beurt het idee dat retailers de technologie op deze manier gebruiken. “Het feit dat jij de mogelijkheid hebt om je klanten af te zetten, betekent niet dat retailers dat ook zullen doen”, zegt hij. “Ik denk niet dat retailers dat normaal gesproken zouden doen, omdat consumenten slimmer zijn dan dat.” Wikander zegt dat een normaal bedrijf ongeveer een jaar of twee nodig heeft, en dat de labels, hoewel de initiële investering groot is, vele jaren meegaan.
Ondanks alle onrust rond labels blijkt uit onderzoek dat er qua prijs misschien niet veel verandert, zowel voor consumenten als voor bedrijven. Ioannis Stamatopoulos, hoogleraar economie aan de Universiteit van Texas in Austin, zegt dat er weinig bewijs is dat digitale schaplabels tot aanzienlijke prijsschommelingen leiden. Hij wees naar Studie uit 2025 waarbij een Amerikaanse supermarkt betrokken was die geen bewijs van de praktijk vond, en een andere waarbij een internationale supermarkt betrokken was, waaruit bleek dat de prijzen de neiging hadden te dalen, vooral voor artikelen met een korte houdbaarheid.
Een groot deel van zijn onderzoek wijst er in ieder geval op dat etiketten effectiever zijn in het tegengaan van voedselverspilling, omdat ze het voor winkels gemakkelijker maken om kortingen aan te bieden op producten als bananen en aardbeien als ze op het punt staan te bederven.
Voorlopig ziet de toekomst van het boodschappen doen er misschien bijna precies hetzelfde uit als het verleden, alleen is het prijskaartje vaag helder.
