Welke uitdagingen blijven er bestaan nu de Verenigde Staten en Iran indirect betrokken blijven bij nucleaire gesprekken? NPR spreekt met Richard Nephew, voormalig plaatsvervangend speciaal gezant voor Iran in de regering-Biden.
STEVE INSKEEP, HOST:
We belden iemand die aan de nucleaire deal van 2015 met Iran werkte. Richard Nephew was de belangrijkste sanctie-expert voor Amerikaanse onderhandelaars en diende later als plaatsvervangend speciaal gezant voor Iran in de regering-Biden. Goedemorgen.
KLEINZOON RICCARDO: Goedemorgen.
INHOUD: Oké. Het uitgangspunt van de situatie die de Verenigde Staten hier hebben gecreëerd is dus dat Iran een bedreiging is, dat het tijd is om er geen bedreiging van te maken, of veel minder een bedreiging, om te elimineren wat er nog over is van het nucleaire programma na de Amerikaanse aanvallen van vorig jaar, onder andere. Hoe zou u de Iraanse dreiging op dit moment omschrijven, gezien de staat waarin het land zich bevindt?
KLEINZOON: Nou, het is zeker waar dat de Iraanse economie er slecht aan toe is. En ik denk dat je vanuit dit perspectief kunt zien dat de protestactiviteiten van de afgelopen weken de cohesie van het regime waarschijnlijk aanzienlijk hebben verzwakt. Maar wat we feitelijk zien is dat de Iraanse regering volledig vastbesloten is om aan de macht te blijven, en dat betekent dat ze bereid zijn alles te doen om de controle te behouden, zowel binnen het land als mogelijk militair geweld daarbuiten te gebruiken via het raketprogramma dat ze hebben en mogelijk ook hun handlangers.
INSKEEP: Laten we het simpelweg beschrijven omdat er veel gepraat wordt over het raketprogramma. Wat hebben ze?
KLEINSOON: Ze beschikken dus nog steeds over een vrij aanzienlijke capaciteit voor ballistische raketten op de middellange afstand. En het medium wekt soms de indruk niet significant te zijn. Middellange afstand betekent eenvoudigweg hoe ver de raketten kunnen reiken, en dat betekent dat ze nog steeds Israël kunnen raken en mogelijk ook doelen verder weg. Ze beschikken ook over een vrij groot arsenaal aan kleineafstandsraketten, korteafstandsraketten die potentieel doelen aan de westkant van de Perzische Golf zouden kunnen treffen, waaronder een aanzienlijke olie-infrastructuur. En dat is een grote bedreiging, gezien het feit dat de Verenigde Staten, in het geval van Venezuela, aantonen dat zij maatregelen zouden kunnen nemen om Iran ervan te weerhouden olie te exporteren. De Iraniërs maken al jaren duidelijk dat als zij hun olie niet kunnen verkopen, niemand dat zal doen.
INSKEEP: Ik wil daar gewoon een beetje op ingaan. Tijdens de twaalfdaagse oorlog van vorig jaar vuurden de Iraniërs veel raketten af op Israël. De meesten van hen werden neergeschoten. Enkelen van hen wisten er doorheen te komen, met slachtoffers en schade tot gevolg. Ik denk dat je mij vertelt dat ze nog veel meer raketten zouden kunnen lanceren op nog veel meer doelen, waaronder veel daarvan die niet zo goed verdedigd worden als Israël.
KLEINSOON: Ja. Ik zou zeggen dat de Iraniërs de keuze hebben gemaakt, zoals Israël, de Verenigde Staten en de Arabische Golfstaten in juni eerlijk gezegd hebben gedaan, om zich niet te binden aan energiegerelateerde doelstellingen, met name aan de olie-infrastructuur. Weet je, de Israëliërs richtten zich niet echt op de energie-infrastructuur in Iran. De Iraniërs hebben zich niet echt op de infrastructuur buiten Iran gericht. De situatie kan veranderen. En vooral als de Iraniërs denken dat ze te maken krijgen met een regimeverandering. Zoals de president duidelijk blijft maken, is dit iets dat, zoals u weet, volgens hem het beste resultaat is, en de Iraniërs voelen dit waarschijnlijk ook.
INHOUD: Oké. Dus de Iraniërs hebben raketten. Ze hebben nog steeds bondgenoten in de regio, ook al zijn ze de afgelopen maanden en jaren verwoest. Ze hebben nog steeds een soort nucleair programma, hoewel dat – naar onze mening – ernstig werd belemmerd door de Amerikaanse aanvallen van vorig jaar. Kunt u de contouren zien van een overeenkomst waarbij de Verenigde Staten eisen zouden krijgen om al deze zaken te beperken, en de Iraniërs zouden krijgen wat de Iraniërs eruit zouden halen?
KLEINZOON: Ik kan de lijnen zien, maar het is echt moeilijk. En het is op dit moment echt heel moeilijk voor te stellen dat de Verenigde Staten of Iran een compromis zullen kunnen sluiten om tot een akkoord te komen. Weet je, de Iraniërs zouden potentieel een compromis moeten sluiten over dat raketprogramma dat zij zien als hun enige afschrikmiddel en hun enige bedreiging tegen aanvallen die zowel vanuit de Verenigde Staten, Israël als mogelijk ook van anderen komen. Voor de Verenigde Staten, weet u, omdat we het Iraanse nucleaire programma zo aanzienlijk hebben beschadigd, zijn de dingen waar we om vragen op dit moment erg moeilijk voor de Iraniërs om te verwezenlijken, inclusief het opgeven van hun vermogen om in de toekomst uranium te verrijken en de voorraden hoogverrijkt uranium die ze al hebben, om nog maar te zwijgen van proxy-raketprogramma’s en dergelijke. En vervolgens werd de kwestie van het verminderen van de sancties in tijden van instabiliteit van het regime besproken. Als u de Iraniërs nu aanzienlijke sancties verlicht, steunt u het regime. En dus denk ik dat er nog steeds de vraag is of er wel of niet een overeenkomst kan worden bereikt, maar of dit wel of niet de juiste uitkomst is vanuit het perspectief van wat het regime kan en zal doen.
INHOUD: Wauw. Wijs er alleen op dat een mogelijke uitkomst hier een beetje lijkt op de Amerikaanse aanval op Venezuela, waarbij de VS kregen wat ze wilden, de president eruit, maar het regime aan de macht lieten en de demonstranten niet aan de macht brachten. U zegt dat dit een plausibele uitkomst is, ook al hebben de onderhandelingen hier gewerkt.
KLEINSOON: Ik denk dat dat een zeer plausibele uitkomst is. En ik denk dat er op dit moment veel mensen zijn, vooral oppositiegroepen, die zich zorgen maken dat wat er gaat gebeuren de situatie in Venezuela is, dat Opperste Leider Khamenei mogelijk uit de macht zal worden gezet, of dat er beloften zullen zijn van een of andere hervorming. Maar uiteindelijk zal het systeem van kracht blijven, omdat het er uiteindelijk niet op lijkt dat de Verenigde Staten bereid zijn het soort regimeverandering door te voeren dat aan de eisen van de demonstranten zou voldoen en onze zorgen zou wegnemen.
INSKEEP: En uiteraard zeggen we dat als er een deal zou komen, dit de mogelijke consequentie zou zijn. Richard Nephew, hartelijk dank voor je inzichten. Ik waardeer het echt.
KLEINSOON: Dank je.
INSKEEP: Hij adviseerde de onderhandelaars die in 2015 de nucleaire deal met Iran bemiddelden, diende ook in de regering-Biden en werkt nu aan Columbia University.
Copyright © 2026 NPR. Alle rechten voorbehouden. Bezoek onze website gebruiksvoorwaarden EN machtigingen pagina’s een www.npr.org voor meer informatie.
De nauwkeurigheid en beschikbaarheid van NPR-transcripties kunnen variëren. Transcriptietekst kan worden beoordeeld om fouten te corrigeren of updates aan audio te koppelen. Audio op npr.org kan na de oorspronkelijke uitzending of publicatie worden bewerkt. Het gezaghebbende bewijs van de NPR-programmering is de audio-opname.
