De Amerikaanse vice-president J.D. Vance verdedigde publiekelijk een ICE-agent die Renee Nicole Good in Minneapolis vermoordde, en beschuldigde immigranten, waaronder Somalische immigranten, van welzijnsfraude en stijgende kosten voor kinderopvang, in opmerkingen en berichten op sociale media die de dag na de schietpartij werden gepubliceerd.In een reeks berichten op
Vervolgens hekelde hij Good en beschuldigde haar ervan opzettelijk een federale agent met haar auto aan te vallen, en zei dat ze deel uitmaakte van een groter netwerk van activisten die plannen hadden om de federale wetshandhaving “aan te vallen, te doxen, aan te vallen”. Hij bekritiseerde ook de media omdat ze terloops verslag deden van zijn moordenaar, zo meldde de Atlantic.Volgens het rapport waren de opmerkingen van Vance gepland en niet een spontane reactie, en dat hij niet op alle feiten wachtte. Hij zei dat hij geen sympathie betuigde voor Good of zijn familie.Vance plaatste vervolgens verderDe verdediging van de agent kwam op een politiek gevoelig moment. Uit een peiling op dezelfde dag als de schietpartij bleek een groeiende publieke oppositie tegen de tactieken van ICE, waarbij een meerderheid van de Amerikanen de dienst als overdreven krachtig omschreef. Desondanks sloot Vance zich nauw aan bij ICE, ook al kreeg de dienst steeds meer kritiek vanwege een reeks gewelddadige ontmoetingen. Het onderzoek maakte melding van ten minste vier dodelijke schietpartijen door ICE sinds het harde optreden in juni begon, samen met meer dan dertig incidenten waarbij geweerschoten waren betrokken of agenten wapens op burgers richtten.Maar er zit logica in de strijdlustige houding van Vance. Vance begreep duidelijk wat ICE voor de basis van Trump betekent.Voor MAGA America is ICE een instrument om geweld te zuiveren. Bekijk berichten op sociale media van ICE en DHS waarin geweld wordt verheerlijkt, inclusief video’s van zwaarbewapende agenten die ongewapende individuen vasthouden en nationalistische beelden die thema’s oproepen van het terugwinnen van de natie. Critici zeiden dat deze boodschap een weerspiegeling was van de MAGA-politiek, die volgens hen prioriteit geeft aan uitingen van dominantie en “afdwinging van respect” boven wettelijke beperkingen of evenredigheid.De analyse benadrukte ook wat zij de selectieve steun van MAGA voor wetshandhaving noemde. Terwijl de regering ICE agressief verdedigde, verleende zij gratie aan honderden mensen die betrokken waren bij de rel in het Capitool op 6 januari en viel zij herhaaldelijk andere wetshandhavingsinstanties aan, waaronder de FBI en federale aanklagers.Volgens het rapport illustreerde de schietpartij in Minneapolis dit wereldbeeld. Videobewijs suggereerde dat Good ongewapend was en probeerde te vluchten, wat juridische en ethische vragen opriep over het gebruik van dodelijk geweld. Vance’s snelle en ondubbelzinnige verdediging van de officier wordt echter beschreven als consistent met een MAGA-ideologie die waargenomen gebrek aan respect jegens autoriteit als ondraaglijk beschouwt. Het rapport concludeert dat de episode een breder politiek standpunt weerspiegelt waarin het uitoefenen van macht – en bestraffing van rebellie – voorrang heeft op verantwoording, eerlijk proces en vertrouwen van het publiek.Het lijkt steeds meer op JD Vance en de minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio ze kozen verschillende podia voor hun politieke optredens. Toen Rubio naar voren kwam als het publieke gezicht van Washingtons machtsvertoon in Venezuela – dat na de aanval de televisienieuwsoptredens domineerde – verankerde Vance zich in de schietpartij in Minneapolis. Het is onduidelijk of Vance opzettelijk of door uitsluiting afwezig was op het Venezuela-moment, maar het contrast bleef niet onopgemerkt.Er zijn twee plausibele verklaringen. De eerste is dat Vance buitenspel werd gezet door haviken op het gebied van het buitenlands beleid die een zuivere, ongecompliceerde projectie van geweld in het buitenland wilden, vrij van binnenlandse politieke bagage. De andere is dat Vance een stap opzij heeft gezet en ervoor heeft gekozen een gok op het gebied van het buitenlands beleid te vermijden die zijn zorgvuldig gecultiveerde imago zou kunnen schaden.
