Venezuela beschikt over de grootste bewezen oliereserves ter wereld, met officieel ongeveer 303 miljard vaten, oftewel ongeveer 17% van de mondiale ruwe olie, voornamelijk in de Orinoco-gordel, waar de olie ongewoon dik en zwaar is. De omvang van de reserves weerspiegelt de geologische factoren die het mogelijk hebben gemaakt dat grote hoeveelheden organisch materiaal in de loop van miljoenen jaren zijn afgezet en omgezet in koolwaterstoffen. Maar de grote omvang van de reservebasis heeft niet geleid tot een hoge en duurzame productie of brede economische stabiliteit. De productie is aanzienlijk gedaald ten opzichte van de piekniveaus, de fysieke faciliteiten zijn verouderd en een groot deel van de ruwe olie vereist een nogal gecompliceerde verwerking voordat deze op de internationale markt kan worden verkocht. Hoewel de reserves van Venezuela volgens de gegevens nog steeds mondiaal gezien opmerkelijk zijn, zijn de feitelijke productiecapaciteit en exportopbrengsten van het land de afgelopen jaren op een laag niveau gehouden als gevolg van technische, financiële en institutionele beperkingen.
Venezuela heeft de grootste oliereserve ter wereld: geologie uitgelegd
Venezuela beschikt over de grootste bewezen oliereserves ter wereld dankzij de ontwikkeling van zijn geologie gedurende miljoenen jaren. Diep in de zuidelijke en oostelijke delen van het land ligt de uitgestrekte Orinoco-gordel, een gebied met sedimentair gesteente dat enorme hoeveelheden organisch materiaal bevat dat gedurende een lange periode is begraven en tot olie is samengeperst.Volgens de studie “Een riviergedomineerde naar getijdengedomineerde deltatransitie: een case study van het afzettingssysteem in de zware oliegordel van Orinoco, in het oostelijke Venezolaanse bekken”Gedurende miljoenen jaren hebben bewegingen tussen de Caribische en Zuid-Amerikaanse tektonische platen ertoe geleid dat delen van Oost-Venezuela zijn gezonken. Wanneer de aarde langzaam en langdurig zakt, ontstaat er een diep bassin. Zie het als een gigantische natuurlijke kom. Deze “kom” zorgde ervoor dat zich in de loop van de tijd dikke lagen sediment konden vormen. Die sedimenten werden vervolgens de rotsen die de olie bevatten.Rivieren die uit de Andes stroomden, voerden enorme hoeveelheden zand, modder en begraven organisch materiaal naar dit bassin, waardoor zeer dikke, olierijke lagen ontstonden die uiteindelijk reservoirs werden. Herhaalde stijgingen en dalingen van de zeespiegel in de regio hielpen ook bij het behoud van dit begraven organische materiaal, omdat de ondiepe zeeën zuurstofarme omstandigheden creëerden waardoor het niet volledig kon ontbinden, zodat er meer materiaal beschikbaar was om olie te genereren als het dieper werd begraven. Bovendien hielpen breuken en structurele vallen veroorzaakt door tektonische krachten voorkomen dat olie ontsnapte zodra deze was gegenereerd, waardoor grote hoeveelheden koolwaterstoffen in wezen werden afgesloten. Het grootste deel van de Venezolaanse reserves bestaat uit extra zware, zeer dikke en plakkerige ruwe olie, die moeilijker te winnen en te raffineren is, maar wel als bewezen reserves geldt. Deze geologische factoren samen verklaren waarom daar tegenwoordig zulke enorme hoeveelheden olie worden aangetroffen.
De ondergrondse olie van Venezuela is niet hetzelfde als de olierijkdom aan de oppervlakte
De omvang van dat reservecijfer wordt deels bepaald door het feit dat de feitelijke olieproductie al jaren zeer laag is, en dat een groot deel van de olie ondergronds blijft in plaats van naar raffinaderijen en exportmarkten te stromen. Luisa Palacios, een senior research fellow aan het Center on Global Energy Policy van Columbia University, zei in een Resources for the Future-podcast dat Venezuela aan het eind van de 20e eeuw ooit 3,7 miljoen vaten per dag produceerde, maar dat de productie is gedaald tot ongeveer 1 miljoen vaten per dag, een fractie van wat het land theoretisch zou kunnen leveren en een klein deel van de totale wereldproductie.Olie zelf is een extreem zware ruwe olie die compact is en moeilijk te verwerken, en waarvoor gespecialiseerde apparatuur nodig is, waarbij het gemengd moet worden met lichtere koolwaterstoffen en een complexere raffinage voordat het kan worden verkocht of gebruikt. Dit maakt het duur om te winnen en te raffineren in vergelijking met lichtere ruwe oliën, die gemakkelijker en goedkoper te verwerken zijn.Tientallen jaren van onderinvestering, wanbeheer en sancties hebben ervoor gezorgd dat de Venezolaanse olie-infrastructuur in een verzwakte staat verkeert, met pijpleidingen, putten en raffinaderijen die onder hun capaciteit liggen en grote reparaties en technologische upgrades nodig hebben. Internationale sancties hebben ook de toegang tot mondiale markten, financiën en technologie beperkt, waardoor de productie is onderdrukt en nieuwe investeringen zijn ontmoedigd.Omdat een groot deel van de olie in de grond zit en niet gemakkelijk op de markt kan worden gebracht, weerspiegelt de enorme hoeveelheid olie niet de huidige sterke productie of export. De technische en economische uitdagingen van de productie en raffinage van zware ruwe olie zorgen ervoor dat de reservecijfers hoog blijven, zelfs als de feitelijke olierijkdom die de economie binnenstroomt beperkt is, waardoor de kloof tussen ondergrondse olie en oppervlakteolierijkdom wordt versterkt.
