Hieronder deelt Kate Murphy vijf belangrijke inzichten uit haar nieuwe boek: Waarom we klikken: de opkomende wetenschap van interpersoonlijke synchronie.
Murphy is een journalist wiens werk is verschenen in De New York Times, De Wall Street Journal, De econoomEN Texas Maandelijksonder andere publicaties.
Wat is het grote idee?
Mensen zijn instinctief geprogrammeerd om met elkaar te synchroniseren, en deze onzichtbare afstemming van lichamen, hersenen en emoties geeft vorm aan aantrekkingskracht, vertrouwen en verbondenheid. Het kan de verbinding verdiepen en de samenwerking stimuleren, maar het maakt ook gevoelens en gedrag besmettelijk, waardoor ieder van ons meer invloed op anderen krijgt dan we denken.
1. Mensen hebben het instinct om te synchroniseren.
Breng twee of meer mensen bij elkaar en ze zullen onmiddellijk beginnen te synchroniseren of in ritme met elkaar te komen. Niet alleen hebben we de neiging onbewust de bewegingen, houdingen, gezichtsuitdrukkingen en gebaren van anderen te imiteren, maar recente technologische doorbraken hebben onthuld dat we ook onze hartslag, bloeddruk, hersengolven, pupilverwijding en hormonale activiteit synchroniseren.
Dit fenomeen staat bekend als interpersoonlijke synchronieen het is misschien wel de belangrijkste sociale dynamiek waar de meeste mensen nog nooit van hebben gehoord. Interpersoonlijke synchronisatie is belangrijk omdat we, door onbewust zelfs de meest subtiele expressieve trillingen en biologische ritmes van andere mensen te imiteren, hun gedachten en gevoelens kunnen kanaliseren. Wanneer we instinctief glimlachen bij het observeren van de vreugde van iemand anders, voelen we hun geluk. Wanneer we terugdeinzen bij het zien van iemand die geraakt wordt, voelen we de pijn. De synchronisatie met hun kloppend hart geeft ons inzicht in hun angst.
Bovendien brengt hersengolfsynchronisatie tijdens gesprekken of gedeelde ervaringen overtuigingen en attitudes op één lijn. Jij en de ander hebben op dat moment dezelfde mentaliteit. Het resultaat is dat de daaruit voortvloeiende emoties, stemmingen, houdingen en gedragingen net zo besmettelijk kunnen zijn als welke ziekte dan ook en een even diepgaande invloed kunnen hebben op onze gezondheid en ons welzijn.
2. Aanhoudende synchronie duidt op aantrekking en gehechtheid.
Wetenschappers hebben sinds het begin van de jaren 2000 talloze speeddating- en speednetwerkexperimenten uitgevoerd om erachter te komen waarom sommige mensen onmiddellijk klikken terwijl anderen elkaar op de verkeerde manier wrijven. De onderzoekers ontdekten dat paren die aangaven een hechte band te hebben en elkaar weer wilden zien, letterlijk op dezelfde pagina zaten. Hun lichaamsbewegingen en interne ritmes waren gecoördineerd, en de golfachtige patronen van neuraal vuur in hun hersenen kwamen overeen of vielen samen, vaak in minder dan 30 seconden.
Bovendien trad er ook synchronisatie op wanneer de andere persoon eerder geformuleerde parameters overtrad van hoe een ideale partner zou moeten zijn of eruit zou moeten zien, zoals hetzelfde geloof delen, een goed inkomen hebben, een universitaire opleiding hebben gevolgd, lang, blond of iets anders zijn.
Dit zou de groeiende ontevredenheid en de wijdverbreide annuleringen van datingapps kunnen verklaren. Iemand kan alle vakjes aanvinken van wat jij of het algoritme van een datingapp denkt dat een perfecte match is, en toch, als je die persoon persoonlijk ontmoet, kun je alleen maar denken aan wat je liever zou bingewatchen op Netflix.
Omgekeerd voelt u zich misschien onmiddellijk aangetrokken tot iemand die u persoonlijk ontmoet en wiens online datingprofiel u mogelijk onmiddellijk naar links heeft doen vegen. Synchronisatie is een multisensorisch fenomeen en als gevolg daarvan kun je het niet online in zijn meest ware en verfijnde vorm ervaren.
3. Gesynchroniseerde activiteit bevordert de binding.
Je synchroniseert niet alleen met mensen die je leuk vindt, maar je hebt ook de neiging om mensen leuk te vinden met wie je synchroniseert. Als mensen tegelijkertijd hetzelfde doen, zoals marcheren, dansen, zingen, roeien en zelfs tikken, ontstaat er vaak een gevoel van verstandhouding en vertrouwen. Ze onthullen meer persoonlijke informatie en zijn coöperatiever, vriendelijker en behulpzamer. Baby’s die naar voren gerichte dragers hadden vastgebonden en op de maat van de muziek moesten springen, hadden ook aanzienlijk meer kans om de onderzoekers te bevoordelen die in de tijd sprongen, vergeleken met de onderzoekers die niet synchroon sprongen of helemaal niet bewogen.
Mensen die zich bezighouden met gesynchroniseerde activiteiten melden ook dat ze een gevoel van transcendentie of eenheid voelen met de mensen om hen heen. Denk aan marcherende soldaten, religieuze congregaties die zingen en gebeden reciteren, demonstranten die zingen en welke vorm van dans dan ook. Aristoteles begreep waarschijnlijk iets toen hij een lezing gaf aan zijn studenten, de Peripatetica, terwijl hij door de tuinen van het Lyceum liep. Het was ook bekend dat Apple-medeoprichter Steve Jobs mensen uitnodigde die hij wilde beïnvloeden voor lange wandelingen met hem.
4. Het nadeel van interpersoonlijke synchronisatie.
Ons synchronisatie-instinct kan ervoor zorgen dat we verstrikt raken in de psychosociale vuiligheid van anderen. Er bestaat zoiets als het ‘rotte appeleffect’, waarbij de negatieve of grillige energie van één persoon een hele groep kan infecteren. Dit geldt vooral in werksituaties waarin u niet noodzakelijkerwijs de mensen kunt kiezen met wie u omgaat. Het is niet zoals speeddaten, waarbij je een snelle voorbeeldsynchronisatie kunt doen en verder kunt gaan als het je niet bevalt wat je hoort.
Een verpleegster op de spoedeisende hulp vertelde me dat de moeilijkheid van haar werk niet zozeer te maken heeft met het aantal patiënten dat binnenkomt of de ernst van hun verwondingen, als wel met wie er nog meer in haar dienst zit. “Er zijn zeker mensen die, als je binnenkomt, ze zien en zeggen: ‘Het wordt een goede dag, wat er ook gebeurt'”, vertelde hij me. “En er zijn andere dagen waarop je binnenkomt en denkt: ‘Oké, dit wordt een worsteling.'” We hebben waarschijnlijk allemaal wel eens de ervaring gehad waarbij één persoon een groep binnenkomt of verlaat en de sfeer volledig verandert, ten goede of ten kwade.
Op grote schaal kan interpersoonlijke synchronie resulteren in sociale besmetting, die verantwoordelijk is voor de beste en slechtste aspecten van de mensheid: van functionerende regeringen, gecoördineerde markteconomieën, samenhangende culturen en wetenschappelijke vooruitgang tot oorlogen, rellen, vervolging en massahysterie.
Dit wil niet zeggen dat mensen niet te onderscheiden zijn van scholen vissen of het geruis van spreeuwen. In plaats daarvan hebben individuen potentieel evenveel macht om te beïnvloeden als om beïnvloed te worden. Verschillende technieken kunnen je helpen interpersoonlijke synchronie te herkennen en aan te moedigen wanneer dit nuttig is, en jezelf los te maken en terug te winnen wanneer dat niet het geval is. Een belangrijk onderdeel is het opmerken van je gevoelens en jezelf afvragen waar ze vandaan komen. Bent u bezorgd omdat iets u direct overkomt, of bent u boos vanwege iets dat iemand anders online of offline voelt of doet? Bewustzijn is de sleutel om jezelf te bevrijden van synchronisaties die niet voor jou werken.
5. Wees wat je wilt repliceren.
Gesynchroniseerde verschijnselen komen overal in de natuur- en levenswetenschappen voor, maar onderzoek heeft pas onlangs de mate van synchronisatie bij mensen en de betekenis ervan aan het licht gebracht. Synchronie tussen mensen is niets minder dan een superkracht. Vergeleken met andere soorten zijn we niet bijzonder imposant en zijn onze zintuigen nogal zwak. Ondanks dat we in staat zijn tot verbazingwekkende cognitieve en fantasierijke prestaties, zijn onze hersenen toch beperkt en onderhevig aan allerlei verwerkingsfouten. Maar door interpersoonlijke synchronisatie kunnen we onze lichamen en hersenen inzetten en coördineren om te communiceren, te innoveren, te creëren en te slagen op manieren die veel verder gaan dan wat we alleen zouden kunnen bereiken.
We zijn allemaal stemvorken die over de planeet dwalen, trillingen oppikken en resonantie vinden met degenen die we ontmoeten. Het is een waarheid die op een bepaald niveau al sinds de oudheid bekend is. Plato schreef dat we allemaal geboren zijn om ons te herenigen met onze overleden wederhelft, maar wat we werkelijk zoeken zijn degenen wier interne ritmes in harmonie zijn met die van ons: de mensen met wie we moeiteloos verbinding maken. En zeker, zinswendingen zoals zijn synchroon;afgestemd, in stapEN op dezelfde golflengte ze maakten deel uit van onze taal lang voordat recente technologische ontwikkelingen aantoonden dat ze waar waren.
Interpersoonlijke synchronie herinnert ons er bovenal aan dat we in deze wereld niet voor onszelf zijn. We internaliseren elkaar, zelfs degenen die we misschien niet goed of helemaal niet kennen. We kunnen letterlijk de harten van mensen verwarmen en op hun zenuwen werken. En we dragen de trillingen en ritmes van anderen met ons mee als pakkende melodieën die, eenmaal gehoord, in ons hoofd blijven spelen. Het synchronisatie-instinct geeft je de verantwoordelijkheid om te proberen te zijn wat je wilt reproduceren. Uw gedachten, gevoelens, houdingen en gedragingen beginnen of eindigen niet bij u.
Geniet van onze complete bibliotheek met bookbites, gelezen door auteurs!, in de Volgende Big Idea-app.
Dit artikel verscheen oorspronkelijk In Volgende grote ideeënclub tijdschrift en is met toestemming herdrukt.
